Şiir

Gölgelerden arınamayan ten Duruyordu mekanlar değişirken Canı yanınca birikenlerden Nefesi akış aldı Akanlara dem dem direnirken Onlara türlü renk verirken Atsa da tokat, düşüncelerden Çokluklara talip olandı Zamanı kör ışıklarla oynarken Kızgın dumanı toprağı sularken Bir an haberlenince gölgelerden Anladı, dem de ancak bire vardı Nefesi akış aldı İlker Ko / 421C9D Mart 2026

​Düşünsene evladım, bize millî mirastır; İstiklal Marşı’mızın bugün kabul günüdür. Cesur yürekli olmak milletçe bize hastır. İstiklal Marşı’mızın bugün kabul günüdür. ​”Aç, susuzum.” demedi Milli Birlik Neferi, Canla başla savaştı, dedi ki hep: “İleri!” On iki Mart bin dokuz yüz yirmi birden beri, İstiklal Marşı’mızın bugün kabul günüdür. ​Millî marşı yazmaya Mehmet Âkif başladı, Dün, bugün, yarın için hayal kurup …

Şiir yazmanın sancısı farklı bir şeydir. Didik didik eder gözler bütün cümlelerimi, kelimelerimi. O kalbin içinde olmadan kimse bilemez özünde sakladığımı. Bir yağmur mesela; yağarken nereye düşeceğini, düştüğü yerde ne yapacağını ancak kendi bilir. Şiir böyle bir şeydir. Yürekten sonsuzluğa doğru bir düşüştür ya da yükseliştir. Kara Kalem: Mehmet Mücahit Yurteri Rengin Gerçek Değil █ Keskin bir bıçak, Gözleri. İlk …

​Onca keder, onca elem var iken, Kadınlar günüymüş, bundan bana ne? Yaşatılan kadınlara zar iken, Kadınlar günüymüş, bundan bana ne? ​Binlercesi tecavüze uğrarken, “Sevgilim” diyerek zalim doğrarken, Yüzlercesi hüngür hüngür ağlarken, Kadınlar günüymüş, bundan bana ne? ​Nefsinin emrine uymuş nicesi, Anama, bacıma sıçrar sancısı. Vahşiye yem oldu hep narincesi, Kadınlar günüymüş, bundan bana ne? ​Güya ki medeni insan hakları, Bir …

Sesin fazla çıkmasın, Her şeyi bilme, okuma yazma. Erkeğin ne derse “ Hee” de, Sırtında sopa, Karnında ; onların tabirince sıpa, Sen kadınsın ne de olsa Sussana!.. Düşünün bakalım kara cahiller, Kadın olmasa , nasıl olurdu bu dünya? Kadın olmasa , güzel olan ne kalırdı hâlâ! Şimdi haykır haydi , Sesin çıksın, kalemin yazsın Sen kadınsın, Haydi durma. Tülin Erol …

Yaradan; dört kitapta, hep iyiliği emretti, Firavun, Nemrut, Karun; ellerine ne geçti. Ümit Tükenmez

“Her yolun göğünde saklı bir sır vardır; aşk onu görünür kılar…” Mehmet Mücahit Yurteri Sen Sessiz yalnızlığımda… Kimsesiz sokaklar, suskun çan gibi, içimde yankısızdı… Görünmeyen gözyaşlarım, adsız ırmak gibi, derinlerde akıyordu… Bulutlar kızgındı, gök damarları geriliyordu… Bakamıyordum, rengini unuttuğum semaya… Hatırlamak, eski bir suç gibiydi… Bir gün… Evet, bir gün… O gök, susmayı bıraktı… Mavi bağırmadı… Ama karanlık geri çekildi… …

Kasvetle geçiyor geceler sabah olmuyor, Gaipten duyduğum sesler adını fısıldıyor. Ümit Tükenmez

Demden deme bir gün Helezonlar çiziyor hüzün Zamanın kıydığı mekandan Umutlar yayıyor yüzün Patladı ve yırtıldı insanlık Ayyuka çıktı barbarlık Sen silkindikçe tozlardan Işıklar fışkırtıyor karanlık İyi ki varsın çocuk Doluyor sinelerdeki oyuk Deniz bahçe bakışlarından Hayat akıyor oluk oluk İlker Ko / F341FF Şubat 2026

Osmanlı Dönemi’nin son zamanları ve Cumhuriyet’in ilk bürokrat ve mütefekkirlerinden olan Sadık Vicdani (1866-1939), yakın zamanda bulunan kayıp eserine kadar sadece Tomar-ı Turuk-ı Aliyye serisinin yazarı olarak bilinen bir isimdi. Prof. Dr. İsmail Erünsal’ın bir sahafta bulduğu bu kayıp eser, Prof. Dr. İsmail Güleç tarafından yayına hazırlanarak 2016 yılında gün yüzüne çıkarıldı. Bu eser bulunmasaydı, Sadık Vicdani’nin 20 yıllık emeğinden …