Şiir

Evvel zaman içindeki aşkımızın sonunda, Ne gökten elma düştü ne de erdik murada. Ümit Tükenmez

Beklenti de Şaşırdı İnsanlardan bir şey beklememek lazım. Niye beklememek lazım? Ben beklerim. Adam gibi adam, teyze gibi teyze, komşu gibi komşu, arkadaş gibi arkadaş, dayı gibi dayı, insan gibi insan olmasını beklerim. Niye beklemeyeyim? Beklentiniz olmasın deyip insanların üstünden bu sorumluluğu da almışlar. Domatesten domates olmasını bekliyoruz. Armuttan armut olmasını bekliyoruz. Pazardan aldığımız patates ayva çıksa şaşırırız. Ama söz …

Başka çare kalmamıştı bu aşkı bitirmekten, Suçu kendinde ara, ben çok çaba sarf ettim. Sen dün gece uykunun en tatlı yerindeyken, Ben hem seni hem de şehri terk edip gittim. Ümit Tükenmez

Karanlığı gömdüler içime, Sığmadı eylül mevsime. Gözyaşlarım damla damla Öylece sarıldım dalıma. Düştüm dalımdan gönlüne, Eylül uzaktı bildiğine. Bir damla su ver canıma, Ver de katsın canını canıma. Kadere neşter vurma, Beni eylülde sensiz koyma. Nefesimi soluksuz derme, Yokluğunla içimi germe. Toprağı ördüler bana, Kara haber verdiler sana. Düğüm düğüm boğazın tutuldu, Yanıma varamadan ruhun bozuldu. Ne zaman eylül yanıma …

Hayatın nakşı birleştirir ayrı olan sevdayı, Sarar bütün rüzgârlara rağmen gönle düşen yaprağı. Dokunur ruhum gökyüzünün muammasına, Sonsuzluğa akar gözlerim, canın canda hayat bulduğuna. Güneş vurur gönlüme, gölgen vurur kalbime, Batıdan batmaz olur , hep doğudan doğar can. Can sana uğrar, canına can olmaya gelir, Ey can, gönlüne konan kuştan haberin var mı? Can nakdi verilmişse bil ki sevdadan yanadır …

Görünmez âlemden bir ses onları çağırdı, Müjdelenenler elli üç gün şehitlik için yarıştı. Ümit Tükenmez

Garipçe düşmüş sevdaya Sevgilisini çizmiş rengârenk Pusulası olmuş yıldızlar Dolunay’ın efsununda düş kurmuş… Düşkün değildir dünya malına! Teslim olmuş Yaradan’ına… Kimsesizliğe yok hacet! Kalbinin ortasında kıyamet! Gecenin kudretine fısıldar… Sabahın aydınlığına şükreder Hikâyelerin ruhunu taşır Garipçe! Her mekânda yer bulamaz düşkün! Beyhude gezer kuytu sokakları Kulun tahammülü kalmamış! Yürekler boş yere atmakta Umut etmeli bulutların Aşk tomurcukları yağdırdığını… Cehennem çukuruna …

İlan: Cenaze Dolayısıyla Kapalıyız Dostlar, cenaze dolayısı ile kapalıyız. Aslında biz ölmedik bizi kasten öldürdüler, Ağlaya ağlaya gözyaşımızı güldürdüler, Sağımızı alıp elimize ceset verdiler. Dostlar, cenaze dolayısı ile kapalıyız. Ecel kapıya dayanınca can verdik; kurtulduk. Şu hayat esnaflığından epeyce ziyandayız. Garibana hicret; çünkü pahalı şey yaşamak. Dostlar, cenaze dolayısı ile kapalıyız. Uzunca bir süre mezarda sessiz kalacağız, Ve bir gün …

Sigara yakıp insana üfürme. Ahlâk eri ol, edebe küfretme. Mutlaka örnek ol, kendi kendine. Ruhun bedeninden, ayrı duruyor. Gittiğin mecliste, gönül eri ol. Olmayasın sakın, kibirli bir kul. Mahcuba düşme ara bilgiyi, bul. Kemiğin etinden, ayrı duruyor. Hak aşıkları, kendini bildirmez. Özü közde yanar, dumanı tütmez. Ozan olmayanlar, öze dönemez. Böbürlenme, dünya seni yutuyor. Dört kitapta Allah birdir, unutma. Kur’an …

Mor endamlı bir bağdı Zerdali saçlarını toplayan Yüreğimdeki saydam ağdı Beni sana bağlayan Nefesinden yayılan baldı Dolunay dudaklarından fışkıran Sesin dalgalarımda bir saldı Öz evime yol aldıran İçimi titreten faydı Kanatlı gözlerinden damlayan Topraktan doğan bir yaydı Seni bilincime saplayan Sanma ki şimdi yoksun Denizimde bir koysun Ben oldukça varsın Varsın sularım seni sarsın İlker Ko / c67929 Haziran 2026