Gurbet Benim İçimde

Gurbet mi sorarsın benim içimde?
Bir ömür yerleşmiş bitmeyen gurbet,
Babadan yâdigar kalmış biçimde
Çöküp de sineden gitmeyen gurbet.

Şans ile yarışır sanırsın nispet,
Öz cana işkence, ruhuna kasvet;
Sönmeyen kor gibi bir ömür hasret,
Yıkıla ocağı, tütmeyen gurbet.

Gözde nurum musun, ağızda dişim?
Göbek bağı mısın yoksa kardeşim?
Acılaşır senle bu tatlı aşım,
Söz verip sözünü tutmayan gurbet.

Balçığımı kasvet ile yoğurmuş,
Emir Hak’tan; anam böyle doğurmuş.
Anka kuşu “talih” diye bağırmış,
Kasıtlı uykuya yatmayan gurbet.

Pinhân der, Teslimî; yastık taş olur,
Geceler bölünür, dertler baş olur.
Gözyaşların kurur, gönül kış olur;
Hiç kimseyi mutlu etmeyen gurbet.

Pinhan-Teslimi
Hatice KARAHAN

Facebook ta paylaş

X te paylaş