Zebercet bakışların durağında Dökülür içimdeki karalar Sivri bir duygunun sonrasında Şahlanır zeminime yağan aklar Coşan mevsimlerden taşan özüm Sınırlara tutsak sinemi paklar Palazlanıp var kokan közüm İmkansız zamanları yakar Gölgeli hareketlerin mekanında Toprağımdan anlar taşar Dönen habbelerin kanatlarında Gönlüm renklere koşar Zebercet bakışların durağında Defalarca doğar büyürüm Sivri duygunun sonrasında Her deme sızmakta hürüm İlker Ko / D52E66 Ağustos 2026

Hiç olmamış bir var Seslerin ötesinde Andan an çıkar Dalgaların nefesinde Gerisi hülyaya tutunmak Renkler kafesinde Sınırlı şekiller çıkarmak Nidalar gölgesinde Mavi bir damlayım Sesler denizinde Alacalı bir nidayım Dalgalar dizisinde İlker Ko / 3D3D50 Temmuz 2026

Mor endamlı bir bağdı Zerdali saçlarını toplayan Yüreğimdeki saydam ağdı Beni sana bağlayan Nefesinden yayılan baldı Dolunay dudaklarından fışkıran Sesin dalgalarımda bir saldı Öz evime yol aldıran İçimi titreten faydı Kanatlı gözlerinden damlayan Topraktan doğan bir yaydı Seni bilincime saplayan Sanma ki şimdi yoksun Denizimde bir koysun Ben oldukça varsın Varsın sularım seni sarsın İlker Ko / c67929 Haziran 2026

Umuda Renkler Titreyen zamanın gölgelerinde Belki yeşil bir kayıptı umut Mekanın olmadığı bir yerde Sanki suların üstünde bir bulut İnce zirvelerin ak eteklerinde Derinden çağlayan bir sükut Dalga dalga pembelerde Saydam akan bir boyut Dönenlerin olmayan bilinçlerinde Dört köşeli mavi bir konut Parlayan kızıl anların içinde Hayatlar sunan yekvücut Kimbilir nerede Hapsedilemez ki umut Belki bir seste ya da nefeste …

Gölgelerden arınamayan ten Duruyordu mekanlar değişirken Canı yanınca birikenlerden Nefesi akış aldı Akanlara dem dem direnirken Onlara türlü renk verirken Atsa da tokat, düşüncelerden Çokluklara talip olandı Zamanı kör ışıklarla oynarken Kızgın dumanı toprağı sularken Bir an haberlenince gölgelerden Anladı, dem de ancak bire vardı Nefesi akış aldı İlker Ko / 421C9D Mart 2026

Demden deme bir gün Helezonlar çiziyor hüzün Zamanın kıydığı mekandan Umutlar yayıyor yüzün Patladı ve yırtıldı insanlık Ayyuka çıktı barbarlık Sen silkindikçe tozlardan Işıklar fışkırtıyor karanlık İyi ki varsın çocuk Doluyor sinelerdeki oyuk Deniz bahçe bakışlarından Hayat akıyor oluk oluk İlker Ko / F341FF Şubat 2026

Yürüyorum Küçük kara kutular döşenmiş yolda Yüzümü serinlik okşuyor Havada karga sesleri Yağmurun aynaları tütüyor Dev hayat ışıklarından akisler Donmuş gürültüler yükseliyor Damlalarla yıkanan hüzünler İlker Ko / B9BD49 Şubat 2026

Zamandan döküldü bir ten Renk aldı eylemlerden Mekandan kaptıkça nem İşte böyle doğdu Sinem Ufuklara merak sardı Sanki orda hayat vardı Fosforlu yellere kandı Aldıkça yaş aldı Sinem Düşler büyüttü her dem Olur sandı derdine merhem Anlar büküldü oldu diken Kanadıkça kanadı Sinem Elleri boş döndü sınırlardan Özgürlük kardı mapuslardan Buz topladı yangınlardan Yalnızlığa boyun büktü Sinem İlker Ko / …

Hatırlarım Mekanın dökülmesinden önce Zamanın titremeleri vardı Sonra Zihin ülkemden sen gidince Mekanik anlar dondu kaldı Unuttum Sahi kanatlı mıydı engeller Yaratırken mesafeler başkalarında Geçmişte Yağdırırlarken gizemli işler Şimdi herşey sırlar altında İlker Ko / 421B68 Ocak 2026

Oyun kuşu, oyun kuşu Artık çık gök sularımdan Toplumun esas duruşu Düş asil ruhlu yakamdan Kanatlarının oluşu Geçirir nice karardan Vurup da Ben’i bozuşu Değil ki çok kez yarardan Aşmak zor senden yokuşu Ama geçmem ben yolumdan Bir dem aklımın buluşu Alacak seni ufkumdan İlker Ko / 7CDB5C Aralık 2025