Görünmeyen Küller Necla’nın kalıcı olarak sırra kadem bastığı gün “Çok fazla tepki verdin!” demiştin bana! On dört yaşındaydın daha. Kapıyı çarpıp çıkmıştın. Ne de olsa görmüyordun. Benden saçılan külleri. Görünmezdiler. Necla, ilkokula başladığın sene girmişti hayatımıza. O yıllarda “Baba keşke benim de annem olsa!” derdin sık sık. Öz annen sen daha iki yaşında iken düşmüştü toprağa. Kendi elleriyle… Anneannen beni …

Damlayan Renkler Bir mekan damlardı gönlüme Senli benli, yeşil mavi Uçardık enginlerinde Kanatsız tebessümle Zamanlar yağardı üstümüze Elma kokan duman izli Koşardık içinde Gerçeğin düşünde Seyrederdik birlikte Yaşama bıraktığımız renkleri Havanın zemininde Suyun yücesinde Bir başıma kaldım geride Dalga dalga dikildi Mermerden tül bir perde Aramıza sessizce İlker Ko Temmuz 2024 / 3B5072

Rutinin Raksı Bu sıralar yaz mevsiminin sıcak günlerinden geçiyoruz. Serinlerde yer bularak, oralarda eyleyerek hayatımı sürdürme telaşındayım. Bir an geldi ve gölgelere taşıdığım eylemler silsilesinin çok tekdüze ve anlam fakiri olduğunu hissettim. Sanki yaz mevsiminin bunaltıcı sıcakları, hayatımın akışında yer alan anlam çeşnilerini eritmiş gibi. İçimde canlanan bu duygulanımlar beni bir düşünce serüvenine itiveriyor. Karanlıklarda koşturup duruyor zihnim bir vakit. …