Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
İlâcı Olmayan Hastalık “Sevgi”
Bir kara sevda düşü sardı, serimi.
Gökte yıldızlar parçalanıp, eridi.
İlâcı olmayan zor hastalık, sevgi.
Zehir değil panzehiri de, kendisi.
Suya düşer umut, yalnızlığım artar.
Ağustos ayında, başıma kar yağar.
Çaresiz sevdalarla, yüreğim kanar.
İlâcı olmayan zor hastalık, sevgi.
Cazibeyi yitirir, ıssız ovada.
Samanlık seyran olmaz, deli sevdaya.
Çöle döndürür, yerleşince kafaya.
Sürükler ruhunu, vatansız zamana.
Sarmışsa teni, ıssızlığın vahşeti.
Kalbine kasavet iner, deli deli.
Nefese gelen darlık, girer içeri.
Derin aşka düşeni, sürmez ileri.
Geçmişin anısı yerleşir yüzünde
Yolunda figan feryat vardır, elbette.
Silinmez vadiler, taşıma sevgiyle.
İzleri çok derine işler gönülde.
Sade mutlu yaşama götürmez geri.
Andıkça hüzün sarar, incitir seni.
Çıkmaz aklından geçmişin hoş sedası.
Yakar kalbini ilâçsız hastalık, sevgi.
Mehmet Altunay 17/05/2026 Çeliktepe /İst.
İnsan Fıtratı
İnsanlar yaradılış, fıtratıyla.
Gün boyu koşar adım, sokaklarda.
Kimisi, ekmek kavgasında şaşkın.
Kimi caddelerde, kapkaçta bıçkın.
Kimi dertlenir, çıkamaz zirveye.
Yokuşta yorulur, kalır geceye.
Kimi oyunda, aldırmaz tepkiye.
Bu koşturma durmaz, eder methiye.
İş yorgunu alır, çiğdem kokusu.
Beklerse sabahı, olmaz korkusu.
Ahlâksızların, bozuktur dokusu.
Marazlıya olmaz, dünya sorgusu.
Kimdir sorgusundan, bıkıyor insan?
Acılar içinde kalırsın nadan.
Görünmez duyguyla, olursun duman!
Yandıkça yanarsın, bulunmaz derman!
Vurdumduymazın, telâşına şaştım.
Bozuk düzendeki ruhlardan, kaçtım.
Özürlü huzura, kapandı yolum.
Kimseye dokunmam, zararsız kulum.
Mehmet Altunay 20/12/ 2024 Üsküdar
Gizli Aşk Bu
Gizli aşk bu, yüreğimizde.
Birbirimizin suretiyle.
Gezerken, İstanbul Taksimde.
Mor ışıkların gölgesinde.
Büyük bir hasret, içimizde.
Biz saklıyoruz, kendimizden.
Ruhumuz, birbiri içinde.
Benimsin sen, bendesin bende.
Cismine denktir gecelerim.
Seninle coşuyor hislerim.
Sensiz durgunlaşır, sözlerim.
Gizli aşkla, titrer dizlerim.
Birimiz gül, birimiz diken.
Hırçınlaşırız, beraberken.
Özlem duyarız, ayrılırken.
Gizli aşk bu, gitmez yürekten.
Sevgi, içimizde coşarken.
Gözler, iştiyakla bakarken.
Kalbim, senin için çarparken.
Neden yanımda değilsin, sen?
Gönlüm, gönlün içinde akar.
Görmedim hiç, bu güne kadar.
Bu denli, hoş güzel bir gece.
Kahkahalar dudakta, hece.
Kuş bakışıyla bakıyorum.
Maçka,Taksim, Dolma bahçeye.
Şu, şarap dolu kadehlerle.
Sabahlayalım, beraberce.
Şimdi sen çok büyük, özdesin.
Bense mecnun gibi, çöldeyim.
Var mısın dolaşmaya, benle?
İstanbul, sevda tepesinde…
Mehmet ALTUNAY 17/11/2017 İstanbul
Ömür Dediğin…
Hayat,kahve içimi mola.
Çekilir ruh, can düşer yola!
Kendini dünyaya, denk sayma.
Bir nefestir, ömür dediğin!
Zifirde, görünmez tepeler.
Güneş döner, gündüzü bekler.
Çilekeştir, börtü böcekler.
Bir nefestir, ömür dediğin!
Yatağı topraktır, tohumun.
Yaprağı bahardır, ağacın.
Ziyneti bitkidir, doğanın.
Bir nefestir, ömür dediğin!
Kan değil midir suyu, canın.
Güneştir besini, encamın.
Yeri alestedir, ruhların!
Bir nefestir, ömür dediğin!
Ateş yoksa duman tüter mi?
Vebal çoksa, ateş söner mi?
İnsan hak yolundan, döner mi?
Bir nefestir, ömür dediğin!
Gün gelir, kendin uzanırsın.
Katılaşır, zarif bedenin!
Topraktır senin sadık yarin!
Bir nefestir, ömür dediğin!
Mehmet Altunay 26 /04 /2026 Kâğıthane
