Ne aşklar aşk ne de şarkılar şarkı şimdi ne dostluklar dostluk ne de arkadaşlıklar arkadaşlık şimdi. Eskisi gibi değil artık hiçbir şey. Şimdiki zaman çok ucuz, çok basit, her şey yalan, her şey menfaatten ibaret olmuş. Gerçek aşklar hayal ve ötesi, arkadaşlıklar yalan, harbi dostluklarsa mazi olmuş. Neye ümitlense kalbindeki yara ile kalıyor şimdilerde insan; aşk umuyor hüsran buluyor, arkadaş …

Aşk fırtınasına kapılmıştık seninle, Yıllar geçse de dinmedi durulmadı. Destan yazdığımız gönül sayfamız, Zerre kadar bile olsa hiç buruşmadı. Ümit Tükenmez

Sinirliyiz, öfkeliyiz, çılgın gibi davranıyoruz, aklımızı oynatmış gibiyiz, kimseyi takmıyoruz, şirazemiz kaymış durumda. Yalansa yalan deyin! Ne yazık ki toplum olarak geldiğimiz nokta bu. Allah’ın bildiğini kuldan saklamaya, sözcükleri özenle seçmeye, oynamaya hiç gerek yok. Ne ara bu hale geldik? Herkes çakallık peşinde, herkes birbirinin arkasından konuşuyor, sırtından vuruyor, satışa getiriyor, suçluyor, aldatıyor, umursamıyor, kimse kimseyi sevmiyor. Herkes birbirinin aynısı, …

Keşke unutsam; Karşılaşmamızı, Tanışma anımızı, Masum aşkımızı. Keşke unutsam; Geleceğimizi, Hayallerimizi, Saf sevgimizi. Keşke unutsam; Tutkulu sevdiğini, Apansız bittiğini, Göçüp gittiğini. Ümit Tükenmez

Yeni bir başlangıç yeni umutlardır yeni yıl, zamanın su gibi akıp gittiğini hatırlatır bizlere. Değişen zaman ve koşullara göre beklentilerimiz farklılık gösterse de genel olarak yeni yılın sağlık, huzur ve barış getirmesini diler, kendimizi klasikleşmiş olan yılbaşı ninnileri ile avuturuz. Her yeni gelen yıl pek de bir şey değiştirmez; sağlık getirmez, yaş aldığımız için aksine sağlık sorunları getirir. Huzura gelince …

Sonu olmayan bir hikâyede, Çaresizce kaderimize razıyız. Yırtılıp atılmış eski bir kitabın, Birbirinden ayrılmış sayfalarıyız. Ümit Tükenmez

Güpegündüz bir cinayet işlenmiş, caddenin ortasında, Fail hızlı adımlarla izini kaybettirmiş sokak aralarında. İç sesim dur dedi; tesadüfen geçerken suç mahallinden, Olay yeri inceleme ekibinin delili kaçmadı dikkatimden. Acımasızca kalbe ateş edilmişti defalarca kez besbelli, Maktulü gördüğüm an, benim için sendin artık şüpheli. Suçun işleniş biçiminden katilin sen olduğunu anladım, Dehşete kapılarak, gözyaşları içinde oradan uzaklaştım. Olay yerine son defa …

Farkında mısınız bilmem ama; yüzsüz, utanmaz kelimelerini artık duymaz olduk. Toplumda utanma duygusu diye bir şey kalmadı. Artık her şey aleni ne sakınıyoruz ne sıkılıyoruz, hatta her konuda son derece şeffafız. Hissetmeden kaybettiğimiz tüm diğer duygularımız gibi ne yazık ki utanma duygusunu da yavaş yavaş kaybettik. Oysa ne üstün bir duyguydu utanma duygusu; görgü, ahlak, erdem, namus, şeref gibi kelimelerle …

Bundan çok uzun zaman önceydi, Aşkımıza noktalı virgül koymuştuk. Kafamızdaki birçok soru işaretiyle, Gelecek yıllardan medet ummuştuk. Ümit Tükenmez

Nasıl ki yağmurlu bir günde; Merhaba diyerek tanıştık, Yine yağmurlu bir günde, Elveda diyerek ayrıldık. Ümit Tükenmez