Şiir

Resim : Özlem Korkmaz “Günlerden bir yaz gecesi, pamuk tarlası ve gelincikler içinde bir düşteyim. Koşuyor, koşuyor arkama bakmadan, kalbim elimde. siyah sokak lambası yanıp yanıp sönüyor, etrafında kolsuz insanlar Ayaklarımı yerde kesiyor, keskin beyaz ve kırmızı kokular, Uçuşan pamuklar düşlerle geziyor, Tersiz düşünceler, tertemiz hayale bürünüyor. Bir göz kırpmak kadar uzun geçen zaman. Uçsuz bucaksız bir vadide, yeni doğmuş …

Vuslattan gelirse yalnızlık, başka nereye sığınırsın? Her mevsiminden bir yaprak daha yolunduğunda ağaçları karanlık. Cam silüetinden seyredemiyorsun martıları. Güneşleri, burukluğunu kesiyor tünellerinin. Geçmişte durulmayan o trendesin. Meçhule akan hatıraları, acılarından geçiyor her durağı. Sevdiklerin damlıyor kapılarından bir bir! Tutamıyorsun! Kendini bıraktığın tüm şehirde, kimsesizliğin ayazı yutuyor hislerini. Doğrulamıyorsun! Köreldiğin kuyulardan gürlüyor zaman. Şimdi, rüyalar görüyor yalnızlığını. Vagonlar daralıyor ağlamalarında. Yalnızca …

Yanaklarım sırılsıklam, Kalbin o dinmeyen sancısı Gözyaşıyla doğurur acıyı. Ruhumda açılan yarıklar Derin izler mühürler geceye. Zamanın koyuluğunda, Demli bir gece… Kalbe sızan karanlık, Derinleşen sessizlik Kuşanır kendi giysilerini. Tam bu anda, Aşkın rengini sorarsan eğer: Dört renk birden sarar Göğsümün sol yanını. Süzülür kanayan gözlere. Sürme çeken ellerimle Ateşe dönüşür düşen her damla. Bu yangının tam kalbinde, Göğsümün ortasına …

Neden siyah giydiğimi soranlara anlatmıştım bir zamanlar. Benden sonra birileri size neden yeşil giydiğimi de anlatacaklardır. Öyle gönül buyurdum dostlarıma. Hayat kısadır. Yol kısadır. Kırmızılarım vardır. O gün güllerin sonsuzluğa yürüme günüdür. Bir de paylaştığımız gökyüzü vardır. Mavilerim vardır, Kefenim vardır bembeyaz… Benim çok rengim yoktur. Neysem o oldum ortalarda. Hiç fırıldak olmadım. Kendimi inkâr etmedim. Çok büyüdüm son zamanlarda. …

Neden hep olumsuzlukları yazalım ki edebiyat hüznün adresi midir? Oysa tüm güzel anıların ardında olduğu için zordur ayrılık, sevilenin sevilme nedeninin neticesindeki güzellikleri kaybetmekten dolayı acıdır vedalar ve insan gençliği bilmeseydi üzüntü verir miydi yaşlılık? Bahardan bihaber olana giydirilir mi kışlık? Ne mümkün… Çoğu güzel olanın yitirilme sevdasına düştüğü içindir pişmanlık. Etrafta olup biten onca güzelliklere göz kapayıp olumsuzluklardan ibaret …

Kurtarıcılar Derneği Duyduk ki geleceğe dair çok kaygıların varmış, Dert etme; bizde ne umutlar var, İstemediğin kadar çünkü biz kara gün dostuyuz. Biz kaderini değiştirecektik, fakat haddimizi biliriz; Allah’ın işine karışmayız… Denizleri kara, karaları deniz yapacaktık, Fakat bize “mübalağacı” derler diye vazgeçtik, Çünkü biz her zaman gerçekçiyiz. İnsanların derdini de dediklerini de önemseriz. Kelimelerin içi boşalmasın diye, Mecaz bile yapmayız… …

Bir taşa yazarlar ismini, geçersin zamandan herkes gibi. Ömür işte su gibi, rüzgar gibi. Dün yemyeşil olan çınar yaprakları, bugün kupkuru kavrulup düşmüş dalından. Ne ye baksam bu dünyada hep nafile hep geçici. Varlıkları yok etmek lazım, yüreğimizi hiçlik makamına götürmek için. Sanal bir dünyanın içinde devinip duran beyhude hayaller, sadece nefis için dolanıp dururlar.. Bir mermer çözer son düğümü, …

Mazlum ülke ile zalim ülkenin arasında sözde ateşkes olur olmaz “Aha Buraya Yazıyorum” başlıklı bir köşe yazısı yazmıştım. Yazımda bu ateşkesin kalıcı bir barış olmadığını, geçici bir duraklama dönemi olduğunu belirtmiştim. Zalim ülkenin ilk fırsatta ateşkesi bozarak katliama soykırıma devam edeceğini savunmuştum. Ne yazık ki haklı çıktım. Ateşkesin gerçek bir çözüm olmadığını, uluslararası kamuoyunun gelişmeleri yanlış adlandırdığını, yaşanan insani trajedinin …

Yine farklı bir kalem, yine heyecanlı bir yazı diye düşünüyorum. Dönem kaynaklarını araştırdığımda iki farklı “Leylâ Hanım” ile karşılaştım. Biri bu yazıda ele aldığım 19. yüzyıl divan şairi Leylâ Hanım’dır; diğeri ise çok daha sonraki bir dönemde (1850-1936) yaşamış, besteci ve harem anıları yazarı olan Leylâ Saz’dır. Bu iki isim sıkça birbirine karıştırılmaktadır. Ama ben bu ayrımı en başında yazdım …

Görenler duyanlar, acilen iletsin lütfen, Kendisinden bir türlü haber alınamıyor. Mantığın kör perdesi duyguların bestesi, Yana yakıla her yerde özlemle aranıyor. Ümit Tükenmez