Şiir

Eyleme Gel zahit etme eyleme Bizi böyle naçar bırakıp Şu ömrü beyhude eyleme Acıyı bal,ağuyu aş, nan’ı taş Ser’i sarhoş ,gönül-ü berduş Ruhu küheylân gibi yorma Masivaya el-ayak düşürüp Sabır,şükür kuşağın çözme Okyanusta susuz bi çare Çölde katıksız, bineksiz koyma Derd-i maişet ile bizi boğma Feleğin nakışına bir ilmekte sen atma Yarayı kanatıp neşter ile deşme Sırra kanidir hemhal olanlar …

Gurbet mi sorarsın benim içimde? Bir ömür yerleşmiş bitmeyen gurbet, Babadan yâdigar kalmış biçimde Çöküp de sineden gitmeyen gurbet. Şans ile yarışır sanırsın nispet, Öz cana işkence, ruhuna kasvet; Sönmeyen kor gibi bir ömür hasret, Yıkıla ocağı, tütmeyen gurbet. Gözde nurum musun, ağızda dişim? Göbek bağı mısın yoksa kardeşim? Acılaşır senle bu tatlı aşım, Söz verip sözünü tutmayan gurbet. Balçığımı …

“Göğün dili, insanın içindeki fırtınadır…” – Mehmet Mücahit Yurteri – Sürgün Bulutlar Ahhh!.. O havalar… Göğün kırık aynaları, Ufku sürgün bir hatıraya çeviren karanlık… Rüzgârın keman sesi, Terk edilmiş şehirlerin göçmen ruhları… Derler ya, “Tam senin havalar”… İşte beni içine alan bulutlar, O soğuk ki, damarlarımda taş kesilmiş nehirler uyandırır… O yağmur ki, toprağın gizli hafızasında saklı bir ağıt gibi …

Resim: Ressam Gülsüm Sayhar (Gül) Çağımızdan çok asır öncesinde yaşayan. Bir derviş Yunus vardır şairliği taşıyan. İlim irfan peşinde cahillikten ırakta. Kendini bilmekliği en baş ilim saymakta. Okumaktan manayı Hakkı bilmektir deyip. Manasız okumakta kişi Hakkı bilmeyip. Yunus tevazu ehli kendin ümmi görmekte. Her şiirin bendine aşk meramı sermekte. Dervişliği hırkadan, taçtan ayrı söyleyen. Hırkaya muhtaç değil gönlü derviş eyleyen. …

İnsanlık ölmüş harbiden! Dürüst, namuslu, şerefli insanlar bir lokma ekmeğin derdine düşerken; ahlakı hiçe sayanlar kolay yoldan haksız kazanç sağlayarak, başkalarının haklarını yiyerek kral gibi hayatlar sürebiliyor. Sanatından çok geçmişte vukuatlarıyla tanıdığımız bir şarkıcı son günlerde gündemi salladı. Yapmış olduğu güven istismarıyla kendisine güvenenleri adeta şokladı. Diyebilirsiniz ki bırak ona güvenenler ona inanıp hayal kırıklığı yaşayanlar düşünsün, sana mı düştü …

İlk edebi Türk romanı dendiğinde akla gelen eser Namık Kemal’in İntibah’ıdır. Kronolojik olarak ilk roman unvanı, Şemsettin Sami’nin 1872 tarihli Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat’ına aittir. Fakat İntibah, kurgusu, karakter derinliği, betimleme gücü ve edebi dili bakımından daha yetkin bulunduğu için bu unvanı hak etmiştir. İntibah, kelime anlamıyla “uyanış”tır. Romanda insanın kendi zaaflarıyla yüzleşmesi, yani bir nevi gaflet ile hakikat arasındaki …

Savunman asılsız delillerin boş çıktı, Sanık sıfatıyla yalan beyanlar verdin. Aşk mahkemesinin nihai kararı ile Yalandan sevmekten, hüküm giydin. Ümit Tükenmez

Fani ömrümü kartonlara usul usul katladım, O an bir pencere kapandı, bin iç çekiş sakladım. Duvarlardaki çivilerin yetim gölgesi kaldı, Ebediyen çocukluğum yaşamsız bu evde kaldı. Bilsen, eşik ayağımı öperken içim sızladı. Merdiven her basamakta binbir anıyı ağlattı. Rüzgâr yine perdelerin ruhu olur da el sallar, Tozlanan her bir köşe de bana eski adımı söyler. Yeni evin kapısı sanki yabancı …

Hiç olmamış bir var Seslerin ötesinde Andan an çıkar Dalgaların nefesinde Gerisi hülyaya tutunmak Renkler kafesinde Sınırlı şekiller çıkarmak Nidalar gölgesinde Mavi bir damlayım Sesler denizinde Alacalı bir nidayım Dalgalar dizisinde İlker Ko / 3D3D50 Temmuz 2026

Herkes kalbi kadar boyanır hakikatin renklerine, Herkes kalbi kadar yol alır sonsuzlukta. Yaratanı kandıramazsınız süslü sözlerle Gerçek apaçık ortadadır Kullar kanabilir yalanlara Yalanların yarattığı süslü dünyaya Özü karanlıktır Gözü kördür nefsin Sadece sevgi vardır Gerçekten AŞK vardır Varabilene Hissedebilene Gerisi ihtiyaca konu bir teşekküldür işte… Uzun uzun anlatamam size her şeyi Zaten siz kendi hikayelerinizi Gerçeklere tercih edersiniz Yavan kalır …