Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
Kurtarıcılar Derneği
Duyduk ki geleceğe dair çok kaygıların varmış,
Dert etme; bizde ne umutlar var,
İstemediğin kadar çünkü biz kara gün dostuyuz.
Biz kaderini değiştirecektik, fakat haddimizi biliriz;
Allah’ın işine karışmayız…
Denizleri kara, karaları deniz yapacaktık,
Fakat bize “mübalağacı” derler diye vazgeçtik,
Çünkü biz her zaman gerçekçiyiz.
İnsanların derdini de dediklerini de önemseriz.
Kelimelerin içi boşalmasın diye,
Mecaz bile yapmayız…
***
Borç verdik sana.
Öyle bir büyüdü ki mübarek,
Biz de yüklerinden kurtul diye,
Bütün malını sahiplendik.
“Haklısın,” dedik,
“Bu kadar insanlık fazla.”
Ama ne yaparsın,
Biz kurtarıcıyız.
Ve her zaman merhamet rehberimizdir.
Dövmedik seni; biraz masaj yaptık.
Çünkü bilirsin, biz hep tevazuya taptık.
Yine arkamızdan – bunca insanlığa rağmen- artistlik yapmışsın.
Sanatı severiz.
Ne yazık ki gösterini izleyemedik.
Çok üzüldük.
Sonra vicdan azabından ötürü,
Oturup sana başrolünü bile sormadan,
Bol dramlı yeni bir senaryo yazdık.
Çünkü biz,
Önce malını,
Sonra canını,
En sonunda da hikâyeni kurtarmayı severiz.
Yani öldürmedik seni; acılarından kurtardık.
Çünkü biz daima iyiliğe inandık.
Üstelik mezar yeri paran da yokmuş,
Biz sana dedik, “Ölümüne yatırım yap!” diye,
Ama üzülme, kimsesizler mezarlığına gömeriz seni,
Çünkü biz gariban dostuyuz.
Bütün bu iyilikleri gizli gizli yaparız ki kimseyi utandırmayalım.
Merak etme, kimsenin ruhu duymaz.
Biz seni de çok güzel gömeriz.
Sen öldün diye insanlık da ölmedi ya!
Çünkü biz ne yaptıysak senin için yaptık,
Hizmet aşkıyla yine de yaparız.
Ezilenler bundan böyle ezilmeyecek,
Çünkü yaşayanlara ezilmeyen bir ömür,
Ölülere de ezilmeyen kefen yaptıracağız.
Velhasıl biz kurtarıcıyız.
Nerede kalırsanız kalın,
Her türlü çekeriz!..
Çünkü bazı insanların ipi görünmezdir.
Şenol Tombaş
