Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
İlan:
Cenaze Dolayısıyla Kapalıyız
Dostlar, cenaze dolayısı ile kapalıyız.
Aslında biz ölmedik bizi kasten öldürdüler,
Ağlaya ağlaya gözyaşımızı güldürdüler,
Sağımızı alıp elimize ceset verdiler.
Dostlar, cenaze dolayısı ile kapalıyız.
Ecel kapıya dayanınca can verdik; kurtulduk.
Şu hayat esnaflığından epeyce ziyandayız.
Garibana hicret; çünkü pahalı şey yaşamak.
Dostlar, cenaze dolayısı ile kapalıyız.
Uzunca bir süre mezarda sessiz kalacağız,
Ve bir gün mahşerden eşitlik için kalkacağız,
Ölüler unutmaz; sustukları yerden kalkacağız!
Güneşin ki yumruğu dağları dümdüz edecek,
Kibir bakışlı zalimler ayakları öpecek,
Sonunda her şey bir bir aslına rücu edecek,
Gebedir adalet mahşere, o da dirilecek!
Dostlar, cenaze dolayısı ile kapalıyız.
Ne yazık ki ölmeyecek gibi de havalıyız.
Bir gün toprak çekecek memlekete döneceğiz,
Dünyayı gömerek, pak ruhumuza bineceğiz…
Dostlar, cenaze dolayısı ile kapalıyız.
Asıl hesap defterini de şimdi açacağız,
O kaçtıklarımıza utanarak bakacağız.
Nafile yine en sonunda yakalanacağız…
Dostlar, cenaze dolayısı ile kapalıyız.
Ecel ömrü mühürledi, göz perdesi kapandı.
Ve mahşer günü, unutulmuş fani gibi değil,
Kadim yaralar gibi yeniden kanayacağız.
Dostlar, cenaze dolayısı ile kapalıyız.
Veresiye defteri bende hepsi helal olsun.
Anahtar paspasın altında dükkân yağma olsun,
Bana da bir tek sermaye, “İyi bilirdik!” olsun.
Şenol Tombaş
