Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
Hayatın nakşı birleştirir ayrı olan sevdayı,
Sarar bütün rüzgârlara rağmen gönle düşen yaprağı.
Dokunur ruhum gökyüzünün muammasına,
Sonsuzluğa akar gözlerim, canın canda hayat bulduğuna.
Güneş vurur gönlüme, gölgen vurur kalbime,
Batıdan batmaz olur , hep doğudan doğar can.
Can sana uğrar, canına can olmaya gelir,
Ey can, gönlüne konan kuştan haberin var mı?
Can nakdi verilmişse bil ki sevdadan yanadır yürek,
Canı veren bilir ki yüreğe düşen can bâki kalır.
Kadere selam verenin yolu yarım kalır mı?
Hakikati yol olanın yoluna taş değse acır mı?
Hacer Taşdemir
