Şiir

Annem Gitmek var ya! Gidemiyorsun… Prangalarım görülmüyor… Üzerimde toprağın ağırlığı… Yorgunum anne! Bir yan nefret söylüyor Bir yan umut fısıldıyor… Kulak duyuyor, kalp sağırlaşıyor Ayağım atmıyor, yorgunum anne! Musalla taşında yıkarken seni Susmuş bedenin… Dünyaya kenetlenmiş dudakların… Yüreğimin feryadı suyun acısına karışmış… Yorgunum anne! Kokun hala başörtünde, saklıyorum… On bir yıldır neredesin? Yok dedikleri ne? Zihnim susmuyor… Araftayım anne! Yazan: …

ALDANMA Kara Kalem : Mehmet Mücahit Yurteri Aldanma dünyanın şöhret şanına, Toprak ile yeksan olursun bir gün. Geç kalmadan tövbe eyle dününe, Ansızın nefessiz kalırsın bir gün. Er geç ecel şerbetidir içilir, Yâren ahbabınla ara açılır, Soyulur elbise, kefen biçilir, Gasılcıdan abdest alırsın bir gün. Bitip tükenmeyen hasret taşırsın, Dönülmez yoldasın, vedalaşırsın, Tabutun içinde helalleşirsin, Salda musallaya gelirsin bir gün. …

Kara Kalem : Mehmet Mücahit Yurteri Gitmelisin! Gökyüzünün körpe şehrinden Beklemek yorgun düştü Mahrumdu zaman hikâyenden Binbir Gece Masalı’na hazan düştü Gitmelisin! Yeryüzünü rüzgârın yaprakları sardı Zaman her şeyi dağıttı Mevsimler ruhumu sarmaladı sardı Aşk bize en büyük ağıttı Gitmelisin! Gece geçmişin dizlerine uzandı Hava saçlarımı okşar Derin bir sessizlik içinde Sokaklar çığlık çığlığa sana koşar Gitmelisin! Caddeler ayaklarının yükünü …

Olan ve Olamayan Kara Kalem : Mehmet Mücahit Yurteri Sonunda ateş bile yakmamayı öğrendi, Ve o, kül kül dönüştü de gül bahçesi oldu. Ölüm de öle öle dirilmeyi öğrendi. Kızıldeniz de zalimleri boğmayı bildi… Şeytan bir türlü iyiliği öğrenemedi… Bir sözle ay birken iki sevgili oldu. Anasız olmadı da yalnız babasız oldu, Masumluk iftiraya direnmeyi öğrendi. Hasret gömleği de nihayet …

Kırık Zaman Defteri (Son Sayfası Yazılmamış Bir Öykü) Kara Kalem: Mehmet Mücahit Yurteri Mehmet Mücahit Yurteri Bakırköy’ün arka sokaklarında zaman, sanki biraz daha yavaş akardı… Beton duvarlara sinmiş çamaşır deterjanı kokusu, sabah ezanıyla karışan martı çığlıkları, kaldırım kenarlarında unutulmuş çocuk çorapları ve yorgun bir güne uyanan insanlar… Burası Çınarlı Sokak’tı… Herkesin birbirini tanıdığı bir sokak… Çınarlı… Gülistan Abla, pazarda en …

Denizin Sesi Bir tatlı huzur mu arıyorsunuz? Kulak verin o zaman denizin sesine. Neler neler anlatır, nasıl ruhunuzu ferahlatır. Şarkı olur söylenir, şiir olur dinlenir, manzara olur seyredilir. Denizin sesine kulak veren onun dilini anlayan herkes bilir bu güzel melodiyi. İster gözlerinizi kapatın isterseniz alabildiğince uzaklara bakın. Her anın, her dalga sesinin verdiği huzur ve dinginlik eşsiz bir şeydir. Tarifi …

Unuttuğumuz Ödev Bundan birkaç yıl önce yazdığım “Bence Kasten” başlıklı köşe yazımda, ormanlarımızın ihmal ve dikkatsizlik bir yana, bilinçli bir şekilde yakıldığını belirtmiştim. Her yaz aynı sorunu yaşadığımızdan, artan faili meçhul orman yangınlarından, ormanlarımızdaki yangınların enteresan bir şekilde farklı illerde aynı gün ve ormanın üç beş hatta daha fazla bölgesinde, aynı anda çıktığından bahsetmiştim. Ayrıca kimlerin neden ormanlarımızı yaktığına, bu …

Gönlümün Aslanı (Abdülhamid’im) Bir yaz gecesi gibiydi gelişin, Leylin, gecede parlayan yıldızlar gibi. Gözlerin maviden derin bakardı, İçimde bitmeyen bir umut resmi. Minik adımlarınla geldin dünyama, Sessizliğe can katan bir nefestin sanki, Bir serçenin sabah uyanmasında, Yağmur sonrası kokusunu salan iğde çiçekleri gibi. Uzaklığın mecburiyeti ikimizi de yakar, Kim bilir ardında ne sebepler akar. Anlamadı kimseler kalpleri sanki nâdân… Neymiş… …

KÜLLERDEN BAHARA Bir kurtulabilsem, bu zillet dertten. Bu yüzden açmaz goncalarım, kasten. Bakışlar sönmez ki, gürültü sesten. Can cananı bulur, aldığı nefesten. Dokunursan, titreyerek elime. Bombeli, yumuşak, pamuk ellerle. Bir sıcaklık akar içten, yüreğe. O bakıştan sevgi damlar, içime. Kurtulamadım, zulmetin elinden. Söz etmem yeni sevgiliden, hemen. Sevmez mi insan goncayı, yeniden? Hisseder gözlerindeki sevgiyi, aniden. Sen gibi birini artık, …

“Zinciri kırmak, bazen yalnızca aynaya bakmaktır; kendini hatırlamak, en büyük özgürlüktür.” Mehmet Mücahit Yurteri Kara Kalem :Mehmet Mücahit Yurteri Kimdir Esir? Zincir… Bir bilekte değil yalnızca; Bazen bir bakışın sessizliğinde, Bazen bir düşüncenin gölgesinde örülür… Mapus… Demirden örülmüş bir kafes midir yalnızca?.. Yoksa hayatın içindeki görünmez parmaklıklar mı?.. Çöker insanın omzuna Bir kuş misali, Gökyüzünü içinde taşıyıp uçamayan… Bedel ödeyenler …