Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
Onca keder, onca elem var iken,
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?
Yaşatılan kadınlara zar iken,
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?
Binlercesi tecavüze uğrarken,
“Sevgilim” diyerek zalim doğrarken,
Yüzlercesi hüngür hüngür ağlarken,
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?
Nefsinin emrine uymuş nicesi,
Anama, bacıma sıçrar sancısı.
Vahşiye yem oldu hep narincesi,
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?
Güya ki medeni insan hakları,
Bir gül için yine söktü kökleri.
Bak yine aldattı saf yürkleri,
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?
Gülünü dererken dalını kıran,
Kirli emellerle sinsice vuran.
Nice can tacizde, hani kim gören?
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?
Teslimi’yim, arttı kadına zulüm,
Pinhan der; şiddette kudurdu zalim.
Hayvani duygular getirdi ölüm,
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?
Pinhan-Teslimi
