Gitmelisin !

Kara Kalem : Mehmet Mücahit Yurteri

Gitmelisin!
Gökyüzünün körpe şehrinden
Beklemek yorgun düştü
Mahrumdu zaman hikâyenden
Binbir Gece Masalı’na hazan düştü

Gitmelisin!
Yeryüzünü rüzgârın yaprakları sardı
Zaman her şeyi dağıttı
Mevsimler ruhumu sarmaladı sardı
Aşk bize en büyük ağıttı

Gitmelisin!
Gece geçmişin dizlerine uzandı
Hava saçlarımı okşar
Derin bir sessizlik içinde
Sokaklar çığlık çığlığa sana koşar

Gitmelisin!
Caddeler ayaklarının yükünü yüklendi
Siren sesleri felaketi haykırdı
Bir kadının kolları yalnızlığa çalındı
Ezgiler hikâyesini duyurdu
Gitmelisin!

Şeyda Bozkurt

Bu yazıyı okudunuz mu?

İADELİ TAAHHÜTLÜ MESAJ

Tecrübe hayatta kalmanın ön şartı Canlı su içiyorum testiden Bol bol hapşırıyorum çok yaşamak için …