Boğaz’ın Gün Batımına Hasret

Kalbime gömmüştüm sepya resimli anıları
O gökyüzünün alevlerinin sızılışını
Oysa gözlerimi kapayınca
Yeniden yankılandı yüreğim o manzaraya…
Gemiler dönüp uzaklaşıyordu dalgaların arasında
Uçuşan martların kederli şarkılarıyla
Gölgeler gelip geçiyordu günbatımında
Tatlı rüzgârın hüzünlü tebessümüyle
Nasıl unutabilirim ki
Bu yüreği söküp götürsünler
Zamanımın durduğu o diyara
Ruhumu kazdığım o anlara!
Hasrete bürünmüştü tüm varlığım
Tutuşan bulutların altında
Bu gece gözyaşım kimsesiz
Özlemin kuytu köşesinde yalnız ve sessiz

Nanao Kokufu / Japonya

Facebook ta paylaş

X te paylaş