Şiir

Sevda uçup gitti dağlara. Ruhum teslim olur, Allah’a Kimse varmaz, şevkin farkına. Cismim yanar, Allah aşkına! Ceylana benzer, çok güzeldir. Nerde olsa, yeri bellidir. Dua ümmete, şefaattir. Yanar gönlüm, onun aşkına! İz sürerek, vardım Mekke’ye. Aşk elemi, iner sineye. Nasip oldu, geldim görmeye. Yanar gönlüm, onun aşkına! Yoktan var olduk biz, dünyada. Yüzüm sürsem, ayak tozuna. Berzahta, hakkın divanına. Turap …

Mavi gökyüzü altında, Cama gelen bir martı, Günaydın dedi bana. Pembe güllerle bahçede, Gülümseyen bir gonca, Günaydın dedi bana. Sıcak soba başında, Huzur dolu bir kedi, Günaydın dedi bana. Güneş gibi evrende, Işık saçan bir fener, Günaydın dedi bana. Kirlenen bu dünyada, Yeni doğan bir bebek, Günaydın dedi bana. Yaşam döngüsü içinde, Temiz kalan bu yürek, Günaydın diyor sana. Ayşe …

İlk defa aynı görüşteyiz, oysa bu yolları yürüdük seninle daha önce de. Aklımız bir karış havada ve gözümüz apayrı bulutta… Haklısın, gökyüzü bambaşkaydı geçmiş zamanda. İlk defa aynı gemideyiz seninle, aynı düşte; ben makine dairesinde, ter içinde… Güverte rüzgâr alıyor seninle yıllar içinde. Bilmem ki ayaklarımıza kara sular indiğinde ve kıyıya vurduğumuzda; hangi liman misafir edecek bizi, iskeledeki hangi ahşaptan …

Ben bıraktım sevmeyi, Alıştım sözsüz vedalar etmeyi. Değmeyene emek vermeyi, Anladım sevdikçe sevilmemeyi. Kim yasakladı bana sevdayı? Kim dondurdu ruhumu böylesine. Fırtınasız savruldum , Belki şimdi diye avundum. Değer bilmeyen ellerde , Yalan bakan gözlerde, Hissetmeden söylenen sözlerde, Kayboldum sahte sevgilerde. Tülin Erol Ekim 2025/ İstanbul

Şehit Kızı Alya Şehit kızı Alya, yalnız değilsin. Kahrolsun vatanı, kana bulayan. Seni de babasız, yetim bırakan! Şehit evladına sahiptir, millet. İğne batmasın babama, deyince. Ağlamayan kalmadı, Türkiye’de! Babaya duyarlık işler içinde. Bu duygu mevcuttur, Türk Milletinde! Tanrım açık etsin, güzel bahtını. Sen ağlama Alya(çocuk), üzme atanı. Şehitler ölmez ki, tanı İslâmı. Şehit çocuğuna, sahiptir devlet. Vatan için şehadet içti, …

Dünya ekseninde yaşadığı müddetçe insanoğlu yaşam mücadelesi vermek durumundadır. Fakat bu eksenin etrafında dönerken hiyerarşik düzenin olduğu sistemin bir parçasında yaşam kalitesini belirlemek önceliği olmalı bir insanın. Neden mi? Her anı dolu yaşamak insana sunulan sistemin bir parçası olmuştur. Her ne olursa olsun durmadan çalışmak, hep bir yerlere yetişme çabası, kişiyi daha değerli görünmeye çalışmaya sevk etmiştir. Ne kadar meşgul, …

Yitirilmiş bir hayat, Bırakılmış düşler. Hançerlenmiş gülüşlerimde Yosunlar sızmış geceye… Ne kadar küfür etsem az kalır, Ne kadar beddua. Ama susmak ve durmak Bütün yalanlara, Bütün ihanetlere, Yarım bırakılmışlıklara… Ateş etmeden bir gece, Sabahı çok ağır oluyor. Hayaller gerçeklere takılıyor Dikenli tellerinde hayatın, Acımasızlıklara denk geliyorum. Sözlerim kalacak benden çok sonraki zamanlara, Benden çok sonraki acı çekmiş benim gibi insanlara. …

“Kar yağınca mikroplar ölür” derler, Ne büyük yalan, ölmüyorlar son düzlükte “Efkar dağılınca göçler azalır” derler, Hiç duymadım, bunu da ben uydurdum işte; Sırf bu soğuğa bir örtü olsun diye. Ne zarar, ne ziyan; “Herkesin karı da, yağmuru da kendine” desem; Değil işte, biliyorum… Herkesin kışı sadece kendi damında yaşanıyormuş, ne büyük yalan Dünyanın en büyük yalanı budur işte; Yarışıyoruz …

Oyun kuşu, oyun kuşu Artık çık gök sularımdan Toplumun esas duruşu Düş asil ruhlu yakamdan Kanatlarının oluşu Geçirir nice karardan Vurup da Ben’i bozuşu Değil ki çok kez yarardan Aşmak zor senden yokuşu Ama geçmem ben yolumdan Bir dem aklımın buluşu Alacak seni ufkumdan İlker Ko / 7CDB5C Aralık 2025

Sonu olmayan bir hikâyede, Çaresizce kaderimize razıyız. Yırtılıp atılmış eski bir kitabın, Birbirinden ayrılmış sayfalarıyız. Ümit Tükenmez