Birlikte Tek Olmak
(Griler İçinde Gürültü)
Bazen böyledir hayat.
Güneş saçarsın,
ama karanlıklarla can yoldaşsındır.
Yorulursun,
kahverengilerin izi hiç çıkmaz ellerinden.
Nefes aldım sanırken sesler duyarsın.
Sana çok yakın ama ismini bile bilmez emanetinden.
Yırtık pırtıktır elbiselerimiz,
bulaşıkları kalmış kaçıncı asırdan.
Yaması bile yoktur çarşafların.
Griler içinde gürültüler.
Ne yapsan çaresizsin,
her sabah umut toplar, akşama kalmadan ağlayarak tüketirsin.
Bir damla mutluluğun bedelini,
hayat bir ton derde sarıp verir ellerine.
Güller içinde bir zaman hayaldir.
Adımı söylesin yeter, beni unutmasın yeter.
Çok kalmamış kum tanelerim.
Öyle küçükler ki ve öyle şeffaflar,
ışıklı mevsimleri özlerler kendince.
Ölümü özlerler sessizce…
Kimsenin hatırlamadığı,
karanlık gecelerin gerçek hikayelerinde
birlikte ölmek vardı.
Pencereleri küsmüş
bir odanın içinde,
sessiz, kimsesiz yok olmak
bir düş içinde.
26.03.2025
Gencay COŞKUN
Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi

