İsimsiz

Gözlerin boşuna derlemesin,
Sevmenin yedi rengisin
Ama biteni bulamazsın.

İçimde bölük pörçük bir gece,
Pencereye doldu bütün yalnızlık…
Sahi, gelenler nerede?

Gölgesiz bir ruh gibi kaldım,
Karanlığı kucakladım,
Ama kendi gölgemi bulamadım.

Diledim senle dolu günler,
Sebepleri senle dolu bir dünya…
Sahi, dünyam nerede?

İçimde söyleyemediklerim,
Anılara kıvranarak sarılıyorum.
Herkes kendi dünyasında…

Beni bölen şimdi nerede?
Yüzüm yedi noktada kanıyor.
Sahi, merhem nerede?

Bilmiyorum.
İsimsizdi…

Şeyda Bozkurt

Facebook ta paylaş

X te paylaş