Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
Aşkı beklerim, baharı bekler gibi;
Her vakit bir zemheri sonrası,
Açmayı bekleyen papatyalar misali;
Bir parça yağmur ve ılık esinti
Karşılasın noksan olan sevgiliyi.
Levh-i kalem uykusuz nöbetini,
Yaradan’a teslim olmuş beklerken,
Gözleri şişmiş hâlde
Gecenin sırdaşı gökyüzü,
Bizden olana sahip çıkarken,
Sessizce payımıza eşlik etmek düşer.
Cana yoldaş olan nöbet tutar,
Uykusuz geceler şems olur.
Bir nebze can bulan kalp,
Ruhun derinliğine yelken açar.
Zaman, aşkın vaktine göre
Hızını yavaşlatınca
Ara sokaklar, aşkla yürümek için yol açar.
Yürüdüğüm yollarda, adım atarken
ritmini duyunca
Yaşama tutunmak için sebebim olur.
Aşk dokusu yeryüzüne işlenirken,
Ruha işlenen ateş,
Tene değince
Bir busenin müptelası olur.
Sanma ki zaman akıp gider;
Yansıyan gölgen
Âb-ı hayatımda nefes olur.
Hacer Taşdemir
