Kadınlar Günüymüş

​Onca keder, onca elem var iken,
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?
Yaşatılan kadınlara zar iken,
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?

​Binlercesi tecavüze uğrarken,
“Sevgilim” diyerek zalim doğrarken,
Yüzlercesi hüngür hüngür ağlarken,
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?

​Nefsinin emrine uymuş nicesi,
Anama, bacıma sıçrar sancısı.
Vahşiye yem oldu hep narincesi,
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?

​Güya ki medeni insan hakları,
Bir gül için yine söktü kökleri.
Bak yine aldattı saf yürkleri,
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?

​Gülünü dererken dalını kıran,
Kirli emellerle sinsice vuran.
Nice can tacizde, hani kim gören?
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?

​Teslimi’yim, arttı kadına zulüm,
Pinhan der; şiddette kudurdu zalim.
Hayvani duygular getirdi ölüm,
Kadınlar günüymüş, bundan bana ne?

​ Pinhan-Teslimi

Bu yazıyı okudunuz mu?

Rengin Gerçek Değil

Şiir yazmanın sancısı farklı bir şeydir. Didik didik eder gözler bütün cümlelerimi, kelimelerimi. O kalbin …