Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
Ne aşklar aşk ne de şarkılar şarkı şimdi ne dostluklar dostluk ne de arkadaşlıklar arkadaşlık şimdi.
Eskisi gibi değil artık hiçbir şey. Şimdiki zaman çok ucuz, çok basit, her şey yalan, her şey menfaatten ibaret olmuş. Gerçek aşklar hayal ve ötesi, arkadaşlıklar yalan, harbi dostluklarsa mazi olmuş.
Neye ümitlense kalbindeki yara ile kalıyor şimdilerde insan; aşk umuyor hüsran buluyor, arkadaş dost arıyor düşman buluyor. Kötü hissettiğinde sığınılan şarkılar bile artık teselli etmiyor.
Boşuna dememişler ne varsa eskilerde var diye! Sevginin baş tacı yapıldığı, aşkın en saf en güzel zamanlarının yaşandığı, delikanlıların hanımefendilerin hal ve hareketlerinin asalet koktuğu zamanları arıyor insan.
Yıllar geçse de yeri doldurulamayan anları, ihanetin yakıp yıkıp gitmenin olmadığı yılları, sağlam arkadaşlıkları, müebbet dostlukları hatta ve hatta yollar ayrılırken elveda diyerek geride bir şarkı bırakılan ayrılıkları bile özlüyor insan.
Ne acı ki uzun süredir belirgin belirtiler vermeden sinsi seyreden, toplumun duygularını tahrip ederek büyüyen, tanısı konulana kadar iş işten geçen, çaresi bulunamayan, aşkı arkadaşlığı dostluğu bitiren, agresif bir hastalığın pençesindeyiz.
Sosyal medyadan bulaşan lanet olası illetin; son evresindeyiz.
Ümit Tükenmez
Şubat 2026
