Sustum

Konuşacaklarım arşa değecek kadardı,
Sustum.
Hıçkırıklarım azgın dalgalara eşlik edecekti,
Sustum.
Umutlarım birer birer eridi ve gitti,
Sustum.
Anlaşılmayı beklemekten yoruldum,
Sustum.
Sessizliğimde sesimi duyan kalmadı,
Sustum.
Yorgunluğum birikip çığ olunca,
Sustum.
Hayal etmenin bile faydasız olduğunu anladım,
Sustum.
İstemesen de vazgeçmek neymiş anladım,
Sustum.
Konuşmanın gereği ve isteği gidince benden,
Sadece sustum.

Tülin Erol
Eylül 2025/ İstanbul

Facebook ta paylaş

X te paylaş