Bilemedim…

Bilemedim…

Kara Kalem : Mehmet Mücahit Yurteri

Kaç bayat ekmek üzerine mum diktik?
Boğazımız hangi lokmada düğümlendi?
Bilemedim!
Suya bezedim aşkını, hasretini…
Söküp atamadım yürekte nakşedileni…
Kalbim dar geldi nefes alamadım…
Yüzünde açan hangi tebessüme esir düştüm
Bilemedim!
Kaç gemiye gözyaşlarımı yelken yaptım?
Hani hep vardın!
Şiir yolunda ararken gölgeni
Sensizliğin ruhumu acıtacağını…
Bilemedim!
Birbirimizin oltasında çırpınıp durduk…
Basıp geçerken ölü yaprakların üzerine
Denizler kurudu, kayalar parçalandı
Bizi çorak yapanları bilemedim!
Karanlık aydınlığın üzerine çöktü…
Yapaylık çürüttü yeryüzünü…
Aşk zannettiğimiz
Yalan örtüsünün içinde yaşandı
Bilemedim…

Yazan: Nevin Solakarı/Eylül/2025

Bu yazıyı okudunuz mu?

Göğe Açılan İnanç

“Bazen gökyüzü değil, insanın içindeki mavidir kaybolan… Ve bazı insanlar, bütün ömürlerini onu yeniden bulmaya …