Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
Sessizce düşen Eylül yaprakları gibi gel bana,
Tane tane, olduğun gibi gir hayatıma.
Usulca savrul hiç ummadığım bir anda.
Sen gibi gel,
Sadece bana.
Umudun da ben olayım,
Çaresizliğinde ki çaren de.
Sen ya da Ben değil,
Biz olsak yine seninle,
Belki de hiç gelmeyecek bir Eylül’de.
Sorma bana!..
Neden hep Eylül diye.
Tülin Erol
Eylül 2025/ İstanbul
