Şiir

Bazen karşıma oturduğunda, Beynimden akıp giden düşünceler, Kimsenin şahit olmadığı bir şekilde Bıçak gibi ağzımdan çıkıyor. Bazen özellikle uçlarını sivriltiyorum, Kenarını iyice bileyliyorum kelimelerin. Kanatacağını biliyorum çünkü o sözlerin, Acımasızca… Önce beynin… sonra kalbin… Bazen karşıma oturduğunda, Akıp giden düşüncelerimin içinden, Kimsenin şahit olmadığı bir şekilde Sarraf gibi en güzellerini seçip anlatıyorum. Çocukça bir neşeyle, hesapsız, keyifle çıkıyor kelimeler, İçini …

KELİMELER- HARFLER Kelimeler sokaklarda. Harfler, parke taşlarında. Sabah çiğ damlaları. Cümlenin, kelimenin, hecenin. Göz yaşlarında. Şaşırmış hepsi. Ayazın, buz dağında. Stresten, dikenli dilden. Kimse uğramaz yanıma. Akşamı, hiç sormayın. Geceyi anlatamam. Korkunun izindeyim. Uykularım yarım. Hep, uyur gezerim. Sorumsuz cümleler. Problem başımda. Bağımsız kelimeler. Suç işler yanımda. Ne zaman kurtulurum. Bilemiyorum. Sorumluluğun derdinden. Merhameti sel almadan. Güzel ahlâk ölmeden. Herkes …

Güpegündüz bir cinayet işlenmiş, caddenin ortasında, Fail hızlı adımlarla izini kaybettirmiş sokak aralarında. İç sesim dur dedi; tesadüfen geçerken suç mahallinden, Olay yeri inceleme ekibinin delili kaçmadı dikkatimden. Acımasızca kalbe ateş edilmişti defalarca kez besbelli, Maktulü gördüğüm an, benim için sendin artık şüpheli. Suçun işleniş biçiminden katilin sen olduğunu anladım, Dehşete kapılarak, gözyaşları içinde oradan uzaklaştım. Olay yerine son defa …

Yabana atılmış külüstür sevdaların peşindeyiz. Nedir bu hal tavır bilmez iklimin? Kaynağı belirsiz bir su kuyusu. Bu derinlik bu gizem bu aşk bir uçurum… Mehtaptan geceyi saran sırlı sim. Vazgeçilmesi zor bir zanaat. Hoyrata terkedilmiş haşin bir rüzgâr. Bu aşk değil sanki ruhi devinim Nezaketi aşmış sıradan üslup. Paramparça olmuş akli tevessül. Fikirden ırakta kalbe mühürlü. Manadan gerisi yol almış …

Ziyâde selâm olsun o zevât-ı kirâma ki, aklı idrâkleri rüzgârda savrulacak bir tüy kadar latîf, bir çiğ tanesi kadar nâzendir. Öyle bir nâzeninliktir ki bu, kendi gölgelerinden ürker, kendi nefislerinin ağırlığı altında ezilmemek için daima başka omuzlara basmayı tercih ederler. Sanki ruhları, ayağı yere basmayan bir sözcük gibidir. Havada asılı kalmış, fakat yere düşmekten korkar. Bu müstesnâ zatlar, ilmin kapısından …

“ Kötülüğün olmadığı dünya gerçek midir? ” Serçe’ye sorar; “ Gitmediğim evren, çalmadığım can eşiği kalmadı ama kalplerin rengi solmuştu.” İnsan: “ Konduğun yerler demir kırı mı? ” Serçe: “ Hangi yerde olursan ol gördüğün senin rengin olur.” İnsan: “ Sadece beyazı görmek istiyorum.” Serçe: “ Kötülüğü görmek istemiyor musun? ” İnsan: “ Demir kırı renginin olduğu yerde kötülük olmaz …

Farkında mısınız bilmem ama; yüzsüz, utanmaz kelimelerini artık duymaz olduk. Toplumda utanma duygusu diye bir şey kalmadı. Artık her şey aleni ne sakınıyoruz ne sıkılıyoruz, hatta her konuda son derece şeffafız. Hissetmeden kaybettiğimiz tüm diğer duygularımız gibi ne yazık ki utanma duygusunu da yavaş yavaş kaybettik. Oysa ne üstün bir duyguydu utanma duygusu; görgü, ahlak, erdem, namus, şeref gibi kelimelerle …

… oturuverdim masaya öylesine bir sevdayla kimsesiz bir felsefeci beni çağırıyordu yanına bilmiyorlardı aramızda ne var oysaki teslim olmuştu dudaklarım bir yudum rüyaya sonrası iki kere iki beş bazen altı ayıkmadan dört etmiyordu aslında… ne Hasan Dağı, ne Ulukışla haber salın yare benden, gelsin artık yanıma bir heves ağlıyordur o hülya, bin nefes dardadır darda… daha kalkıp dans edeceğim bir …

Resim: Kudret Apuhan KÜSKÜNÜM CANIM Küskünüm canım, küskünüm sana! Önümden geçtin otobüs garında Yol arkadaşı da olmadın bana. Zaten komşuyduk sizinle İstanbul’da. Misafir gelmiştim sizin Ora’ya. Görmezden gelip, oturdun koltuğa. Oysa ki samimiydik apartmanda. Selâm, hal hatır, olmadın aşina. Yoksundun merhaba, demekten yana Yalnız bıraktın beni yolculukta. Göz gezdirdim hep bütün uğraklarda. Göremedim ki seni, son durakta. Hani nerede aşinalık, …

Sessiz duvarlar örer görünmez engeller, Bir adım öteye varmasın diye nice emekler. Oysa kadın; aklın, bilginin, alın terinin adı, Her adımında cesaret, her sözünde irade saklı. Yıllar boyu “eksik” dendi, “beklesin” dendi, Emeği bilindi ama değeri hep ertelendi. Anne oldu, çalıştı, yoruldu; yine de durmadı. Bir cam tavan vardı, ama umudu kırmadı. Bugün; emeğin, bilginin, eşitliğin sesiyiz. Mizanı da dengeyi …