Savaşçının Kalbi

Hayatın içinde doğrularla,
var olmak gibi…
Bu evrene sığmayan ideallerim oldu.
En büyük savaşlardan birine düştüm.
Sevdalandığın şeyle savaşmak ne zormuş.
– – – –
Savaşçı olmak, asla, senin seçimin değildir.
Karşına o kadar çok kötüler çıkar ki,
artık savaşmaktan başka çaren kalmaz
ya da usul usul susmak.
Küllerinden yeniden doğmak…
Yanmak ne zor.
– – – –
Güzellikler içinde bir dünyada,
çiçeklerle, umutlarla,
sevgi ve aşkla dolu,
sadece şiirler yazmak isterken
elimde kalem, elimde kılıç,
meydan meydan çarpışıyorum.
Yazıklar olsun,
öldüremiyor beni şeytan.
– – – –
Kötülerle olan her savaşımda,
yüreğim biraz daha keskinleşir.
Kötülerle olan her savaşımda,
yüreğim biraz daha kararır.
Kötü olmak başka şeydir,
kötülerle savaşmanın gereği başka.
– – – –
Kendi özümden gelen dualar
ancak ayakta tutar beni.
Güzel günlerdeki aydınlıklar için,
binlerce karanlıkla savaşımdır.
– – – –
Büyülenmiş yüreğim,
büyülenmiş sevdam
kan revan içinde.
O ilmeklere üfleyen beyhude,
o ilmeklere üfleyen ahmak,
o ilmeklere üfleyen kitapsız…
Artık senin ve sevdiklerinin ölümleri
sadece ve sadece benim ellerimde,
sadece benim nefesimde.
Korkma, soluk alacaksınız,
her gün tekrar tekrar pişman olacaksınız,
Adımı anmadığınız bir gününüz olmayacak.
– – – –
İnadına kalkacağım,
her sabah yeniden dünyaya.
Her gece yeniden başlatacağım,
bu derunde savaşı içimde.
Ve gerçek yüzünü gördüm ya tastamam,
yalanmış, kocaman bir yalan,
sıradan kötü bir taklitmişsin
çok feci aldanmışım.
Yıllarımı boşuna parçalamışım.
– – – –
Hayatın içinde en ihmal edilmiş,
hayatın içinden tamamen çıkarılmış,
başka bir şeye tercih edilen benmişim.
Olana da,
gelene de,
gidene de,
“EyvAllah” der ruhum
ay dolu gecelerde.
Bir pencere nasip olmadı
fakir damlarıma.
– – – –
Gerçek bir savaşçı bilir
başına gelecekleri,
şehadete yolculuğu.
Kendisine kötülük eden,
bu harabat ehline bile
hayır dua okur.
– – – –
Umurumda bile değildir aslında ölmek
sahte bir krallık içinde,
kalbe zincir vuran vefasızı görmek.
Beni başka gelecekler için
parmaklarıyla gömen umut hırsızı…
Sendeki yalan sevdaya yenilersem,
işte o zamandır kendimden geçişlerim.
– – – –
Sadece inancımla ayakta kalırım.
Bana ayrılan süre kadar
var olurum bu dünyada
– – – –
Şiir yazanları hafife almayın.
Gerçekleşen duasını terk edenlerden korkun
onların kararsızlığı,
onun vefasızlığı,
bütün kötülerin amansız, ateşli kötülüklerinden
daha kötüdür.
Çilem buysa, boynum borcudur.
– – – –
Şimdi dolu dolu mısralarım düştü meydana
Meydan uyandı
Gökler uyandı
Toprak uyandı
Su uyandı
Ben hâlâ uyanamadım.
– – – –
Olsun şimdi bu size sonsuza kadar hatıra.
Kurumuş güllerim utandı.
Rüya bekliyorum çocuk gibi.
Uyudukça daha çok umut ediyorum,
Uyudukça bir şehir kuruyorum,
Uyudukça bir ülke,
bir dünya kuruyorum,
bir evren.
Ne yoksa bende, hepsi var oluyor orada,
Düşün sen bile varsın, eksiksiz tastamam.
– – – –
EyvAllah semtimde,
Bir hüzün biriktiriyorum evimde.
Her yerde senin yüzün,
İçimden bitmeyen bir şiir sancısı
yazdığım kadar varım
yazamadığım kadar kırgınım.

(07.02.2026, Gencay COŞKUN)

Facebook ta paylaş

X te paylaş