Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
Sinirliyiz, öfkeliyiz, çılgın gibi davranıyoruz, aklımızı oynatmış gibiyiz, kimseyi takmıyoruz, şirazemiz kaymış durumda.
Yalansa yalan deyin! Ne yazık ki toplum olarak geldiğimiz nokta bu. Allah’ın bildiğini kuldan saklamaya, sözcükleri özenle seçmeye, oynamaya hiç gerek yok.
Ne ara bu hale geldik? Herkes çakallık peşinde, herkes birbirinin arkasından konuşuyor, sırtından vuruyor, satışa getiriyor, suçluyor, aldatıyor, umursamıyor, kimse kimseyi sevmiyor.
Herkes birbirinin aynısı, herkes birbirinin aynası, hızla herkes birbirine benziyor. Herkes birbirini kırıyor, üzüyor, kuyusunu kazıyor, ayağını kaydırıyor.
Herkes âlemin uyanığı olmuş, herkes birbirini kazıklama derdinde, herkes kibirli, herkes birbirini küçümsüyor, herkes kendini üstün zannediyor.
Herkes birbirine madik atıyor, herkes birbirine düşman, herkes birbirine sataşıyor, zorbalık yapıyor, herkes kötüleşiyor.
Her şey güç ve para olmuş, haram helal karışmış, Allah korkusu kalmamış, herkes özenti herkes zıvanadan çıkmış; herkesin eli birbirinin cebinde.
Aynı sahneleri tekrar tekrar izliyoruz, alçakça bir filmin içinde.
Ümit Tükenmez
Ocak 2026
