Rengin Gerçek Değil

Şiir yazmanın sancısı farklı bir şeydir. Didik didik eder gözler bütün cümlelerimi, kelimelerimi. O kalbin içinde olmadan kimse bilemez özünde sakladığımı. Bir yağmur mesela; yağarken nereye düşeceğini, düştüğü yerde ne yapacağını ancak kendi bilir. Şiir böyle bir şeydir. Yürekten sonsuzluğa doğru bir düşüştür ya da yükseliştir.

Kara Kalem: Mehmet Mücahit Yurteri

Rengin Gerçek Değil

Keskin bir bıçak,
Gözleri.
İlk gördüğümde kalbimi,
Son gördüğümde rüyalarımı kesti.

Yazık,
Yarım kalmış bir hikaye
Şubat kışlarında üşümüş
Aralık ayından kalmış hüzün.

Yüzün,
Artık eskisi gibi değil.
Öyle sahte bakıyorsun ki
Boğazın parlak geceleri bile
Aydınlatmıyor seni.

Gökkuşağının renginde,
Sen istediğin boyayı vur kendine.

Artık rengin gerçek değil.
04.03.2026
Gencay COŞKUN
Halk Edebiyatı Dergisi
#şiir #edebiyat #kişiselgelişim #şiirsokakta #özlüsözler

Bu yazıyı okudunuz mu?

Sevda Ateşi , Utancın Közü…, Faniliğe Uçacağım, Görsen İstanbul’u…

Sevda Ateşi Akan yıldız gibi ışık saçarsın. Akşamsa kızıl güneşe aşıksın. İzleyince süzülmeye başlarsın. Sevda …