Haber

Temizlik Doktoru / Süpürmen Kara Kalem : Özlem Korkmaz Çöpçü elindeki süpürgeyle parkı temizliyordu. İnsanların yere attıkları pislikleri görünce söyleniyordu. Sanki öfkeden sakalları kabarıyordu. O sırada bir deli çöpçünün bu halini gördü, gülümsemesini su gibi serpti kızgın çöpçünün kalbine. Ellerini cebine sokarak: “Keşke insanların bizde bıraktığı pislikleri de bu kadar kolay temizleyebilseydik; o yüzden söylenme, sen temizlik doktorusun hem tabiatın …

Bir tencere düşünün… En basit hâliyle bazen çorba kaynar, bazı akşamlarsa makarna pişer. Fırından yükselen kek kokusu koridorlara yayılır; çayın ince fokurtusu mutfağa sıcak bir huzur bırakır. Kapıdan içeri girenin omzundaki bütün yorgunluk, evin kendine özgü bu sesleri ve kokuları arasında usulca çözülür. Çünkü bütün bu küçük detaylar, aidiyet duygusunu ruhumuza işleyen görünmez birer hatıradır. Birkaç kelam etmek, günün nasıl …

Sessiz duvarlar örer görünmez engeller, Bir adım öteye varmasın diye nice emekler. Oysa kadın; aklın, bilginin, alın terinin adı, Her adımında cesaret, her sözünde irade saklı. Yıllar boyu “eksik” dendi, “beklesin” dendi, Emeği bilindi ama değeri hep ertelendi. Anne oldu, çalıştı, yoruldu; yine de durmadı. Bir cam tavan vardı, ama umudu kırmadı. Bugün; emeğin, bilginin, eşitliğin sesiyiz. Mizanı da dengeyi …

Bu sabah, Soğuğun kokusunu hissettim Sabahın gün mahcupluğunu Güneşin yeni gelin muhterisliğini Günün yoksunluğunu hissettim Bu sabah, Mavisinden ayrılan deniz gördüm Mahur beste martılar Sokaksız simitçiler gördüm Sevgiyi tek solukta yutan insanlar Bu sabah, Kaldırımların suskunluğunu duydum Yerinden aşınmış taş gibi yolcular Bestekâr araba kornalarını duydum Gidenleri gelenleri sayan zamanlar Bu sabah, İnsanlığın köprüden düşüşünü yaşadım Sızım sızım sızlanan yapraklar …

Varoşa ( Kapalı Maraş) Bin günün karanlığındayım… Ziyaretçilerim gelmiş, niye gelmiş? Ne umuyorlar bu ölgün sokaklardan? Rüzgâr esmeye korkar olmuş! Savaşın yok edişinde bırakılmış maddiyat As olan nefes alabilmekmiş özgürce… Geçmişe bakıp “ah” edişler sonrası unutuşlar… Sarı kumların ardına gizlenmiş Işıltılı hikâyeler, acı gülüşler… Gözleriniz şahit oluyor mu? Hissedip anlayabiliyor musunuz? Köşebaşı viran olmuş sinagog! Susmuş müezzinin sesi pas tutmuş …

Resim: Kudret Apuhan Sözü anlayan varsa orada umut vardır. Sözü anlayan yoksa bil ki israf haramdır. Anlayışsızlık dilimde kanayan yaradır. Hal dilinden anlayan yardır; ömürdür, candır. Dinleyenin varsa anlayışta dinlenirsin, Gaflet sağırlarının gök gürültüsü yoktur. Onların kulağı cehaletin esiridir. Dinleyen dinlenir, kulaklarında güllenir. Nefesine biner nice nice kelimeler, Kanat çırparlar sonsuz anlayış gökyüzüne… Azrail her bir kelimende ömründen düşer, Anladım …

Kara Kalem : Mehmet Mücahit Yurteri Ölüme giderken Öldüremiyorum kimseyi; Kıyamıyorum. Bana kıydıkları gibi. Mısralar doluyor yüreğime; Gözlerim yağmur topluyor. Oluk oluk akacaklar birazdan, Sızacaklar bulutlara. — Yüzüme vurulmuş binlerce cümlen var; Hiç yorulmadan, Hiç acımadan, tekrar tekrar. Bütün ateşini kustuğun Kalbimin içine. Öldürmüyor ne yazık ki, Küstürüyor sadece. — Telaşe zamanlarımda, İçimdeki kırgınlıklar çok feci. Her cümle yakıyor tekrar …

Halk Edebiyatı Dergisi Söyleşileri Devam Ediyor Söyleşiye Şenol Tomba’ın edebiyat ve yazmak üzerine sohbetiyle başladı. Ardından soru-cevap ile devam etti. Sohbetin bitiminde şairlerin şiir okumasıyla program devam etti: Programın moderatörlüğünü: Ümit Tükenmez yaptı. Söyleşinin ayda bir yapılması planlanıyor. Program Saat: 18.00’de başladı ve 21.00 gibi bitti. Tarih: 23.11.2025 Program: Asım Gültekin Gençlik Merkezi’nde yapıldı. Şiirini okuyan şairler: Mehmet Ballı Gencay …

Halk edebiyatı Dergisi Söyleşileri Devam Ediyor! Söyleşi, İmza ve Şiir Dinletisi Konuk: Şair- Yazar Şenol Tombaş Moderatör: Ümit Tükenmez Saat: 18.00 Tarih: 23.11.2025 Asım Gültekin Gençlik Merkezi  Adres: Şehremini, Ahmet Vefik Paşa Cd. No:78, Fatih/İstanbul / Not: (Çapa-Şehremini tramvay durağına yakın.) Şairler : Mehmet Ballı Gencay Coşkun Mehmet Mücahit Yurteri Ümit Tükenmez Gülten Özgül Tülin Erol Reyhan Yıldız Şeyda Bozkurt …

Kırk Yama İnsan bazen biriyle tanışıp tüm yaşadıklarını susmak istiyor. Ne gözyaşları okyanus oldu da bitmedi hüsran. Ölüm kendine uğramayacak sanan ahmaklar hep başkaları mı seçilir önden sanırsınız musallaya? Bağrı kederle dolu pazen fistanlı kadınlar gördüm. Ölenin ardından gözyaşları hiç dinmeyen ve çalan kapının ardında babasını görme hayali kuran çocukları. Hangi kulaklar duymasın ki bakışlarına değen çığlıkları hangi gözler görmesin …