Dünya ekseninde yaşadığı müddetçe insanoğlu yaşam mücadelesi vermek durumundadır. Fakat bu eksenin etrafında dönerken hiyerarşik düzenin olduğu sistemin bir parçasında yaşam kalitesini belirlemek önceliği olmalı bir insanın. Neden mi? Her anı dolu yaşamak insana sunulan sistemin bir parçası olmuştur. Her ne olursa olsun durmadan çalışmak, hep bir yerlere yetişme çabası, kişiyi daha değerli görünmeye çalışmaya sevk etmiştir. Ne kadar meşgul, …

“ Kötülüğün olmadığı dünya gerçek midir? ” Serçe’ye sorar; “ Gitmediğim evren, çalmadığım can eşiği kalmadı ama kalplerin rengi solmuştu.” İnsan: “ Konduğun yerler demir kırı mı? ” Serçe: “ Hangi yerde olursan ol gördüğün senin rengin olur.” İnsan: “ Sadece beyazı görmek istiyorum.” Serçe: “ Kötülüğü görmek istemiyor musun? ” İnsan: “ Demir kırı renginin olduğu yerde kötülük olmaz …

Can yarası gölgeye yansır. Sol yanımdan dökülen, dilsiz yaşlar Ayrılığın yarasına yarık açar. Aşk romanın yarım kalan hikâyesi, Ayracında seni görmek ister. Asil hikâyeler; günlerini bekler… Rüzgârın yönünü kaybettiği yollar, Küllenmiş hatıraları savurur, Sönmeyen dumanında tüten; Dudakların ateşi, Ruhumda dolaşırken, Kurtulabilmek ne çare! Asil yürekler; sevgiliyi bekler… Kâinatın hüzünlü gözyaşları, Hırçın çığlıklara kendini bırakır. Istırabın çığlığına mekânın sesi susar. Zamanın …

“ Nefes aldığım şehir neden yabancı geliyor?” “Niye doğduğum topraklar beni kabul etmiyor ve ben de onları istemiyorum.” “Toprağın ve yüreğimin sancısı bir türlü durmak bilmiyor.” Toprak: “ Canın kabuk değiştiriyor ismin gibi.” Can: “Hiçbir şey bilmiyorsun!” Yürek: “ Zamanın sancısı kızıl rengine boyanmış, nefes aldırmıyor.” Can: “ Kanayan yarayı durduramıyorum, bir de yürek olacaksın.” Yürek: “Durdurmak için çabalıyorum, ama …

Yeryüzüne nefes almayı çok görenler Hayat ağacın dallarını kıranlar Yeşermesini istemeyen kara bulutlar Toprağın bereketini kurutanlara, selam olsun… Alın terini yüreğine akıtan Ekmeği kamburunda taşıyan Gökyüzündeki yıldıza el uzatmayan Aydınlığı göremeyenlere, selam olsun… Vermeden almayı hak gören Payına düşene razı göstermeyen Bakışın içtenliğine hasret kalan Çehresi donuk duranlara, selam olsun… Bilgili olmayı kibirle eşitleyen Kendini Kaf dağında gören Samimi gülümsemeyi …

Madde ile mana köprü kurar mı? İnsandan insana güven akar mı? Dünya tabutu kimsenin omzumda kalmazken; Selasını okumak insanı yormaz mı? Yollara revan olan uzaklığı görür mü? Ayak çıplak olunca, asfaltın yanıklığını hisseder mi? Beden bir yerlere varmak için çabalarken; Ruhun sonsuzluğu yolları birleştirmez mi? Omurgasında sırrı taşıyan olur mu? Sözün teminatı, yüreğe imzasını atar mı? Ellerin değdiği kirli yerlere; …

Varlığınla yaşamak uğruna, Vakitlerin ritmine savrulan yapraklar, Ruhun vaktine; sonsuzluğa yelken açar. Bir damla can izi, cana yerleşir. Aşkın ötenazisi, iki yüreği uyuşturur. Aşkın şiddeti arşı titretir. Harabe olan yüreğin duygu yüklü gemisine, Sessizliğin sarsıntısı; tsunami yaratır. İhanetin bedeli yüreği parçalar. Her yöne dağılan can kırıntıları, Yüreğe ok gibi saplanır. Düşme artık gönlüme! Tenine değince yakıyor. Dokunma güzel yaşanan anılara, …

Varoluş Sancısı Yığınların siması, şehir’in kasvetini yüklenir mi? Metropol arasına sıkışan ruh, Yığınlara teslim olmaz mı? Kalabalık yolların ayak izleri; Nefesin gölgesinde sokaklara karışmaz mı? Zamanın geçtiği yolları, Durdurmak için ışıklar mı gerekli! Yaşam süresi akıp giderken sonsuzluğa; Bir selam vermek yüreği aydınlatmaz mı? Bir yere yetişmek için tüketilen çaba, Istıraplı yüreğin çarpmasını duymaz mı? Yüreğin demiri kor ateşle atarken, …

Sevmek: Birine gönül vermek, sevgiyle bağlanmak, âşık olmak Sevilmek: Sevmek eylemine konu olmak İnsan, sevdiği için mi sevilir yoksa sevildiği için mi sever? Böyle bir konuyu ele alıp yazmaya başladığımda, aslında kendimle de içsel olarak yüzleşmem gerektiğini düşündüm. Günlük yaşantımızın içerisine dâhil olan bu sevimli konuyu, gönül sohbetlerine de sıkça dâhil ederiz. Kimileri sevmenin önemini vurgularken, kimilerine de sevildiğini bilmek …

Yüreği Yakan Dalgalar Ay bulutların arasında gezinir, Yakamozun ışıltısı sevdalıları birleştirir. Denize yansıyan aşkın ışıltısı, Kayalıkların arasına gizlenir. Tanrının yüreğime yerleştirdiği, Aşkın kabuk bağlayan yarası; İstiridyenin kabuğuna sığınan inci tanesi olur. Senden bana yansıyan ışıltı da kâinatı parlatır. Dudaklarını yakan ateş, Güneşin yüreğini eritir. Damarlarımı yakan sevda ateşi, Tutuşan yüreği küle çevirir. Gecenin payına düşen yalnızlık, Gölgelere yaren olur. Konuşmak …