Temizlik Doktoru / Süpürmen
Çöpçü elindeki süpürgeyle parkı temizliyordu. İnsanların yere attıkları pislikleri görünce söyleniyordu. Sanki öfkeden sakalları kabarıyordu.
O sırada bir deli çöpçünün bu halini gördü, gülümsemesini su gibi serpti kızgın çöpçünün kalbine. Ellerini cebine sokarak:
“Keşke insanların bizde bıraktığı pislikleri de bu kadar kolay temizleyebilseydik; o yüzden söylenme, sen temizlik doktorusun hem tabiatın hem de ruhumuzun, daldır şu süpürgeyi içime de kurtar beni şu insanların pisliklerinden.” dedi.
Çöpçü; ileri, geri ve kendi içine bir de süpürgeye baktı.
“Haklısın, süpürgem bile tükenmiş yoksa seve seve temizlerdim içini.” dedi.
İki tebessüm tokalaştı ve silkelene silkene kendi hayatlarına doğru yürüdüler…
Şenol Tombaş / Minimal Öykü
Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi

