Şeytan Değilim, Melek Hiç Değilim

Yalnızlıkla terbiye edilmiş insanlara
Hiç kimse ayar veremez, Yaratan’dan başka.
Başkaca uluhiyet makamı da yoktur Hak katında.
Ben ancak Allah’ın ipine sarılırım.
Kullarınki kendi nefsinedir.
Bilmez mi ki Yaratan,
Seni de beni de
Her yanlışa rağmen yine rızkını verir,
Tövbeni bekler.
Birbiri ile biz olup
Başkasını araya karıştırmayanlara
Affı da kapısı da hep açıktır.

Ağzı olan konuşur,
Hayatına cümleler dizer…
Yalnızlıkla terbiye edilmiş insanlara
Hiç kimse zarar veremez.
Hiç kimse anlamaz.
Anlaşılmaya ihtiyaçları yoktur.
Sadece Hak katında el pençe divan dururlar.
Yola, usule saygıdan başka
Kimseye eğilmezler.
Batsa da çıksa duanın kapısı hep açıktır.
O kapıdan başka bir kapıda da durmazlar.
Herkes olmuş âlim,
Herkes olmuş cennetlik.
Sorsan meclislerine bizleri,
Menzilimiz hep cehennemdir.
Olsun, varsın, canları sağ olsun.
İçimizde var olan tek sevdamız
Cehennemde bile daim olsun…

Yalnızlıkla terbiye edilmiş insanlar
Alacağı hasarı zaten almış,
Kaybedeceklerini zaten kaybetmiştir.
Hangi yoklukla korkutacaksınız ki.
Hiç var olmamışlar gibi nefessiz yaşarlar.
Bu dünyaya da meyil etmezler.
Emanetini taşırlar yüreğinde.
Size güleç güleç bakarlar.
Dışarıdan hep iyi sanırsınız.
Onlar hayatın içinde oynarlar.
Onlar ki beni kapsar,
Ben ki onları kapsarım.
Bir bağın üzümlerinin sıkılması gibi,
Hepsi ya şıranın,
Hepsi ya şarabın
Yoluna düşer akınca kanları damarlarından.

Sen ateş kusan kuş,
Pençelerini en derine geçirdin.
Ölür sandın belki.
Susarak içine gömerdi kendini.
Sevdiği için hiç ölmeyecekti.
Aslını bulduysan yanında,
Hiçbir gölgeyi düşürmeyecektin.

Çile kapısından girenler
Yalnızlığa gönüllü selam verenlerdir.
Varlıkları ve yoklukları
Ne sırdır
Ne aşikardır.
Mutluluğun damlası düşünce
Azabını bilir.
Kalıp durunca gazabını da.
Hangi söndürdü şimdi bu yangını.
Hangi söz kurtardı ruhumu.
Yanacaksak beraber yanacaktık.
Oyunbazlardan melek olmazdı.

30.03.2026
Gencay COŞKUN

Facebook ta paylaş

X te paylaş