Revan

Kuru dalları yeşerten ele kurban olasan,
Sessizliğe sesini veren dile bir şan olasan.
Ne zayıflık ne de güç
Gecesiz isyanı seven güne serhat olasan.

Ay kaybolur doğar güneş, dağlara reyhan olasan,
Kimsesizken yeşeren bahara çiçek salasan.
Ne ayıptır ne de suç
Perdesiz cama meyleden göze derman olasan.

Ey can, nelere kadirsin!
Salınıp gelen canana bakıp da öyle kalasan.
Ne erkendir ne de geç
Nefessiz, kafessiz kalan bülbül gibi şakıyasan.

Kavuşur isyana isyan, yola revan olasan;
Uzak da var, yakın da var,
Kolay da, zor da
Hem gurbette hem sılada,
Günsüz güneşsiz şafağa bir ulu mihman olasan.

Bülent Öntaş, 11 Şubat 2026

Facebook ta paylaş

X te paylaş