Gümüş tas içinde reva görüldü;
Bağ talan olunca bağban yoruldu.
Uçurduk gençliği, dizler duruldu;
Kime arz edelim bu hâli daha?
Aşık Cemal Divani
Yağmurlar yağmıyor, tarlamız kurak.
Başakta tane yok, ne yapsın orak?
Leyla bu sevdadan çok oldu ırak;
Mecnun da dolaşmaz bu çölü daha.
Pinhan-Teslimi
Sîne harap olmuş, durulmuş hâller.
Açılıp Turan’a gitmiyor yollar.
Işkın sürüp açmaz tomurcuk güller;
Ötmez o bülbülün dilleri daha.
Aşık Cemal Divani
Cemal Divanî’yi âşık sanmadı,
Rüzgâr esti, aşk ocağı yanmadı.
“Seviyorum,” dedim, yâr inanmadı;
Deli gönül sevmez bir kulu daha.
Pinhan-Teslimi
Teslimî yiğitler kurtarır dardan,
Pinhan haber bekler bizim diyardan.
Köroğlu doğrulsa, kalksa mezardan,
Dolaşır mı Çamlı Bel’i bir daha?
28.11.2025
Aşık Cemal Divani üstad ile Pinhan-Teslimi muhabbeti.
Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi

