Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
ÖZLEM TÜRKÜSÜ
Özlem türküsü söylerse yüreğim.
Sevincin neşenin, olur değeri!
Kalbe inerse serinlik yelleri.
Bu duruma nasıl, mutluluk derim?
Gönlüm yanarken ateşlerde, korda.
Ruhum eridi, hasretin suyunda.
Senden bana hiç, esmeyen rüzgarda.
Sevdanın narında, yanardı cismim.
Teselli ararken, uzadı yıllar.
Resimlerde kaldı, bütün anılar.
İçimde ızdırap, yüreğim ağlar!
Cismimde mutluluk, arar bedenim.
Özümü, gönlümü aldın götürdün.
Giderken umudumu da, öldürdün.
Aklın sıra, ocağımı da söndürdün.
Bu duruma nasıl, mutluluk derim.
Mehmet ALTUNAY 20/10/2018 İstanbul.
YÜREĞİN YANSIN
Bekledim ki İsrafil, suru öttürsün.
Felek seni vurunca, alıp götürsün.
Canandan can usandı, ciğerin yansın.
Yalnızlığa kul ettin, yüreğin yansın.
Aklın uzaklarda, kalbin benden yana.
Zulüm gelir yokluğun, gurbette cana.
Yeter ki sen konuşma, sözüm yok sana.
Yalnızlığa kul ettin, dillerin yansın.
Gıptayla bakardım, gülün dikenine,
Gözyaşım yağmurdu, seraplı çöllere.
Paylaştığımız güzel günleri bile.
Anılarımdan sildin, ciğerin yansın.
Gülmeyi kendime, şiar edinmiştim.
Dudaklarım düştü, döngüsüz mevsime,
Yalan sözlerine, yine aldanmıştım.
Alevlensin yüreğin, bedenin yansın.
Mehmet ALTUNAY 29 /10 /2018 İstanbul
Öğretmenim
Her sevgide sen varsın.
Nefretin kökünü kazarsın.
Gençlerin yolunda, ışıksın.
Paylaşımda başarılısın.
İçtiğim suda, ekmeğimde.
Edepte saygıda, sevgide.
Cehaletle mücadelede.
Emeğin bunların hepsinde.
Sevenleriniz çoktur sizin.
Sayılmaz, yetiştirdiklerin.
Bitmez imzasız eserlerin.
Sevgin hala bizde, çok derin.
Sevgiyle bakardı gözlerin.
Bir tonda, anlattığın dersin.
Zihnimize işlerdi sesin.
Durmasın hiç, konuşsun dilin.
Güzel davranışı sen verdin.
Noktayı, yaşamı öğrettin.
Doğrulukta bize önderdin.
Sorun çözmeyi de, gösterdin.
Nice toprağa çiçek ektin.
Yüreğimizde özel yerin.
Seni özler öğrencilerin.
Sizi unutmam, öğretmenim.
Mehmet ALTUNAY 24 Kasım 2018 İstanbul
