Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
Yollar karanlık.
Düşünceler fırtına yükü.
Kursağın isyanı
dinmedi, yine kaldı.
Manzara, baştan sona bir yalandı.
Gönül kırılsa ne yazar?
Tâhire cümleler,
tedirgin bekleyişler,
samimiyetle bakan gözler…
İçinden de sever mi insan?
Bilmeyen bilmez.
Bilenlere selam olsun.
Sayısal lanetler dökülür önüme.
Bula bula kimi buldun?
Günaha çağırma.
Takatim yok
ne sana
ne dünyaya.
Güven diye bir şey var,
gören oldu mu?
Üşüyorum; devası ateş değil.
Kalbimin işleri hep mi çetrefil.
Guruldayan ruh,
bir susar mısın?
Bulanan midem değil,
hayallerim.
Yalanın kokusu bile
çiçekleri soldurur.
Biraz gerçek olalım mı?
Gerçekten ağlayıp
gerçekten sevelim mi?
Öylesine susup
öylesine konuşalım mı?
Korkular çok kötü, biliyor musun?
Sen büyüdüm sanırsın.
Onlar da büyür
ve seni asla bırakmaz.
Nurhan Karanfil
12.20.2025
