Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
İnsanlar, karşısındakine iyilik ve nezaketle uzandığınızda, bu eli bazen boşlukta sallanan bir zayıflık işareti sanırlar. Kibarlığınızı ve saygınızı, doldurulması gereken bir güç boşluğu gibi görürler. O boşluğa, saygısızlık cesaretiyle adım atarlar, çünkü sizi kırılgan bir cam sanmışlardır. Oysa iyi olmak, kuvvetten düşmek değildir. Kendine ve herkese karşı duyarlı, bilinçle seçilmiş bir gücün en zarif tezahürüdür. İncelik, çelik iradenin en parlak cilasıdır aslında, lakin bazı gözler onu sadece bir süs, bir savunmasızlık olarak okur. Kalın demirler ezer doğrudur ancak ince çeliklerden kılıçların darbeleri çok keskindir.
Kötülük yapan insanlar ise çevrelerine görünmez dikenli teller örer, bir korku halesi yayarlar. Bu korku, zoraki ve soğuk bir saygı doğurur. İnsanlar onlardan ürker, çatışmaktan kaçar, mesafeli bir hürmetle selamlar. Bu, kötünün gücünü besler ve pekiştirirken, iyinin dingin ve sabırlı duruşu, haksız yere “güçsüzlük” damgasını yer. İnsan zihni, çoğu zaman kötüyle mücadele etmektense, iyinin sınırlarını zorlamayı daha risksiz bir hesap sanır. Bu, büyük bir yanılgıdır. Çünkü iyiliğin sükûneti, asla bir teslimiyet veya acizlik değil, aktif bir seçimdir.
İyi insanların içinde, uzun süre titizlikle kontrol altında tutulan bir volkan uyur. Bu, nefsin en ağır ve en çetin imtihanıdır. Öfkeyi, hayal kırıklığını, katlanılmaz adaletsizliği, dipsiz bir sabır kuyusunda muhafaza etme sanatıdır. Dışarıdan bakana sakin ve pürüzsüz bir göl gibi görünür bu sabır. Fakat derinlerde, devasa bir enerji sessizce birikir, yoğunlaşır. Karşısındakilerin bu sükûneti hafife almaması gerekir. Zira iyinin tahammülü, sadece bir erdem değil, her an yenilenen bir tercihtir. Bu tercihin değişmesi, sadece bir an meselesidir.
İyi insanları üzmek, onların bunu çabucak unutup yoluna devam edeceğini düşünmek, bir aslanı yavru bir kedi zannetmeye benzer. Görünüşteki yumuşaklık ve sakinlik, içerideki devasa gücün göstergesi değil, onun ustaca kamufle edilmiş halidir. İyiler affedebilir, sabredebilir, sessizce geri çekilebilir. Lakin bu, güçsüz oldukları anlamına asla gelmez. Tam aksine, ne zaman duracaklarını, ne zaman harekete geçeceklerini, ne zaman son sözü söyleyeceklerini bilen, derin bir iç disiplinin ve öz hakimiyetin sonucudur.
Nihayetinde, iyiliğin sınırlarını hoyratça zorlamak, o sessiz yanardağın patlamasına neden olabilir. O an geldiğinde, geriye dönüp bakanlar, asıl zayıflığın iyiliği yanlış yorumlamak olduğunu acı bir şekilde anlar. İyiler, dünyanın bütün ağırlığını omuzlarında sessizce taşırlar. Ama unutulmamalıdır ki, taşıdıkları her şey, bir gün gelir bütün dengeleri alt üst edecek, her hakkı yerine getirecek bir ağırlıktadır. Onları hafife alanlar, en büyük ve en sert dersi, bizzat onlardan alır. Bu yüzden, rüzgar ekerken fırtınaya da her daim hazır olunmalıdır.
İyilerin gücü yok sanmayın. Onlar, iyiliklerinden ötürü hareketsiz ve uysal sanılırken, aslında iç dünyalarında muazzam fırtınalar kopan, o fırtınayı dünyaya zarar vermemek için içine hapseden nadir insanlardır.
Dünyanın içinde debelendiği bu kaosta, güzelliklerin filizlenmesi için çabalarken en çok kırılan, en derin yaraları alan ve en ağır üzüntüyü yüreklerinde hisseden hep iyi kalpli olanlardır. Kötüler, geçici zaferlerinin ve övgülerinin yüksek sesiyle avunurken, o sesler bir gün kesilecek ve geriye kalan boşlukta, gerçeği mumla arayacaklardır.
İyilerle kötülerin savaşı diye bir şey yoktur aslında. Bu, gerçeğin en acı yüzüdür belki de. Çünkü maddi alemde, yüzeysel bakışta, kötüler hep kazanıyor gibi görünür. Başkalarının hayatlarını çalarak, umutlarını söndürerek, değerleri yok ederek kendilerini yüceltirler. İyi olanlar ise bu dünyada çoğu zaman bedel öder. Ölür, şehit olur, mağdur edilir, haksızlığa uğrar. Belki sessizliğe bürünür, belki içlerine kapanır, lakin asla teslim olmazlar. Onların sessizliği, bir yenilgi veya çaresizlik değil, şiddete prim vermeyen, onurunu kirletmeyen, seçilmiş bir varoluş biçimidir. Ve tarih gösterir ki, nihai zafer, o sessiz, sabırlı ve derin varoluşundan asla vazgeçmeyenlerindir.
10.01.2026
Gencay COŞKUN
