Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi
Sen gidersen
Kırlangıçların kanadında izi kalır
gözyaşının
Bulutların beyazına ak düşer…
Hava kararır vaktinden önce, tadı kalmaz hüzünlü akşamın.
Şarabın rengi ortaya saçılır, uzaklaşır kırmızısından parmak uçlarının…
Dalından koparılmış hülyalar üzüm çekirdeğine öykünür
Ezilir yapayalnız hece, savrulur yeşil yaprağından alfabe…
Yani diyeceğim odur ki:
Sen gidersen, gökyüzünde kuşlar ve yeryüzünde bakışlar
tarumar olur…
Belki bugün kervan geçmez köyündeyiz hâlâ,
yarın misafir kabul etmez köyüne göç olur ol müptela…
Bülent Öntaş, 04/09/2025
