Bir tek gün değil Her gün sen. Kaybolduğum Deli Ormanım, Uçsuz bucaksız. Dünsüz ve bu günsüz, Kalbimi kalbine kenetlediğim, Bir tek sensin sevdiğim. Elin elimde, Gözlerin gözlerimde, Aldığım nefeste, Gelecek güzel günlerimizde, Bir tek sensin sevdiğim. Tülin Erol Şubat 2026/ İstanbul

Damla damla vuruyor damlalar, Önce kalbime, Sonra pencereme. Gök gürlüyor, şimşekler çakıyor. Fırtınalar, kasırgalar kopuyor, Yağmurlar yağıyor, İçimden kopan her damla, Seni bana, Beni sana vuruyor. Yağmurlar yağıyor, her şey yıkanıp arınıyor. Islak yüreğim yine sana çarpıyor. Ne yağmurların ne de fırtınaların, Bizi koparmaya güçleri yetmiyor. Tülin Erol Şubat 2026/ İstanbul

Kara Kalem : Mehmet Mücahit Yurteri Yıllara meydan okurcasına, Bir sevda seline kapılınca, Tuttuğun el diken gibi batınca, Kalbin parça parça olunca, Sevmeye tövbe, Seviyorum diyene , Kalbini açma. Bırak yalnız geçsin hayatın Sevme , kanma, aldanma Tövbe. Tülin Erol Ocak 2026/ İstanbul

Ben bıraktım sevmeyi, Alıştım sözsüz vedalar etmeyi. Değmeyene emek vermeyi, Anladım sevdikçe sevilmemeyi. Kim yasakladı bana sevdayı? Kim dondurdu ruhumu böylesine. Fırtınasız savruldum , Belki şimdi diye avundum. Değer bilmeyen ellerde , Yalan bakan gözlerde, Hissetmeden söylenen sözlerde, Kayboldum sahte sevgilerde. Tülin Erol Ekim 2025/ İstanbul

Her nerede olursak olalım; ister yolda yürürken, ister bir metroda, otobüste ya da daha ileri gidelim; lavaboda veya tuvalette, herkesin elinde telefon, herkesin gözleri ekrana kilitlenmiş. Sürekli bir şeyleri takip ediyor, izliyor ya da çoğu kişinin yaptığı gibi çeşitli oyunlar oynuyorlar. Yaşını başını almış koca koca insanların da aynı şekilde olması trajikomik bir durum. Önceden vakit geçirmek için okunan kitap, …

Konuşacaklarım arşa değecek kadardı, Sustum. Hıçkırıklarım azgın dalgalara eşlik edecekti, Sustum. Umutlarım birer birer eridi ve gitti, Sustum. Anlaşılmayı beklemekten yoruldum, Sustum. Sessizliğimde sesimi duyan kalmadı, Sustum. Yorgunluğum birikip çığ olunca, Sustum. Hayal etmenin bile faydasız olduğunu anladım, Sustum. İstemesen de vazgeçmek neymiş anladım, Sustum. Konuşmanın gereği ve isteği gidince benden, Sadece sustum. Tülin Erol Eylül 2025/ İstanbul

Herkese göre tanımı ya da anlamı değişen bir şeydir aşk. Yaşayan ya da yaşamaya devam eden olduğu gibi hiç yaşamayan da vardır. Belki de yaşadığının ne olduğunu bilemeyen! Kelebeklerin içinizde pır pır etmesi, yüreğinizin ağzınızdan çıkacak gibi çarpması, el ayak dolaşması, yemeden içmeden kesilme, sebepsiz gülümsemeler, aklına geldiğinde dalıp dalıp gitmeler. Bunlar ve bunun gibi bir çok şeydir tanımı. Bugüne …

Sessizce düşen Eylül yaprakları gibi gel bana, Tane tane, olduğun gibi gir hayatıma. Usulca savrul hiç ummadığım bir anda. Sen gibi gel, Sadece bana. Umudun da ben olayım, Çaresizliğinde ki çaren de. Sen ya da Ben değil, Biz olsak yine seninle, Belki de hiç gelmeyecek bir Eylül’de. Sorma bana!.. Neden hep Eylül diye. Tülin Erol Eylül 2025/ İstanbul

Ne bir sesin ne de bir sözün anlamı var, Ne sabahın ne de akşamın muhabbeti, Renkler renksiz, anlamlar anlamsız. Boş geliyor yaşamak, faydasız. Zaman bir durmuş bir hiç yokmuş, Günler bazen saniye gibi , Bazen yıllar kadar uzun. İnsanlar bir var bir yok , Çivisi çıkmış dünyanın, Ne desem boş, bomboş. Tülin Erol Ağustos 2025/ Tekirdağ

Denizin Sesi Bir tatlı huzur mu arıyorsunuz? Kulak verin o zaman denizin sesine. Neler neler anlatır, nasıl ruhunuzu ferahlatır. Şarkı olur söylenir, şiir olur dinlenir, manzara olur seyredilir. Denizin sesine kulak veren onun dilini anlayan herkes bilir bu güzel melodiyi. İster gözlerinizi kapatın isterseniz alabildiğince uzaklara bakın. Her anın, her dalga sesinin verdiği huzur ve dinginlik eşsiz bir şeydir. Tarifi …