Akıl : “ Ulaşılması zor olduğun için mi yücesin!”
Kalp: “ En yüce duyguda kavuşmak önemli değil ki!”
Akıl: “ Aşk, dokunmadığında gerçek olmaz.”
Kalp: “ Yalnız bırakmayan gölgen kim?”
Akıl: “ O sadece yanılsama.”
Kalp: “ Bizi birbirimize bağlayan yanılsamalarsa!”
Akıl: “ Beklemek, seni ve beni öldürür.”
Can: “ Aşk, kavuşmayı mı ister yoksa beklemek mi aşkı yaşatır?”
Güneşin sıcağında,
sevgi tohumunu,
gönlümde çiçek açtırdım.
Bir seni gönlümde yeşertemedim.
Aşkın dansına,
şarkılar ritim tutarken,
sesini sol yanımda hissettim.
Bir seni anda hissedemedim.
Gölgeni gölgemde,
Seni aynada ben diye gördüm.
Nefesin kesilince,
Bir seni ruhumda yaşatamadım.
Aşka tutulmayı,
gözlerinde mehtabı,
gölgenle yaşamayı kabul ettim.
Bir seni aklıma kabul ettiremedim.
Hacer Taşdemir
Halk Edebiyatı Dergisi İnternet Sitesi

